Transafricana cz.VIIIA- Kampala i źródła Nilu – Wojciech Dabrowski (Transafr8A.htm)

się, że tu znowu jestem muzungu (cudzoziemiec). Normalne!  Ale

nareszcie po wielu tygodniach mogę przejść z mojego nieporadnego

francuskiego na lepiej znany język: angielski… Uwaga! Tu się jeździ lewą

stroną!  Dla piechura oznacza to konieczność zerkania w prawo, a

miliona mieszkańców i tak jak Rzym położona jest na siedmiu wzgórzach.

pobytu miałem okazję przekonać się, że Kampala to jedna z najbardziej

zatłoczonych stolic świata. Smog i hałas…  To nie jest miejsce na

dłuższy pobyt!  Postanowiłem: zobaczyć co się da i uciekać!  

Zakwaterowanie znalazłem w centrum, naprzeciw bazaru Owino: Mukwano Guest

House oferuje pokój jednoosobowy z wiatrakiem i prysznicem na korytarzu za

12 000 szylingów. W gąszczu sklepików odnalazłem jeden z wielu kantorów (tu

oznaczane są szyldem FOREX) i wymieniłem pieniądze. Za dolara płacili 1750

szylingów. I dolar znów był w łaskach (wspominałem wam wcześniej o tym, że

Afryka Zachodnia z wyjątkiem trzech anglofońskich krajów kocha wyłącznie

paczka 6 bułek – 500 szylingów, margaryna – 1400, gotowane jajko -140,

papaja – 800, kilo pomarańcz – 500, pół litra wody mineralnej – 500. Ceny

koki są regulowane: 0,3-500, 0,5-800, 1litr-1200. Rozkręcam wyłącznik, aby

zagotować herbatę, bo w pokoju nie ma gniazdka…  Posiłek. I teraz

który używałem w Kampali nazywa się boda-boda. To motocyklowe taksówki,

którymi jeździłem już wielokrotnie w Afryce Zachodniej.  Przeciskają

się stosunkowo łatwo przez uliczne zatory… Oczekują na klienta na każdym

rogu. Uzgadniajcie cenę przed wyruszeniem w trasę!  Za kurs w centrum

płaci się 500 szylingów. Za dłuższą jazdę cena wzrasta gwałtownie – do 1500.

Kierowcy nie zawsze znają miasto. Prosiłem – za 1000 do pałacu Kabaki, a

przywiózł mnie do siedziby parlamentu  (na zdjęciu obok). Ale o tym

dowiedziałem się dopiero wtedy, gdy motorek już odjechał. Parlament też

protestancka katedra. Od podnóża katedry otwiera się ładny widok na centrum

Kampali była wizyta w muzeum. Wstęp do Uganda Muzeum kosztuje 3000 szylingów

+ 5000 jeśli chcecie fotografować. A w środku wszystko: od prehistorii przez

czasy kolonialne, etnografię i życie codzienne mieszkańców aż do rozwoju

kraju w czasach współczesnych – niewiele afrykańskich stolic może się

Ta świątynia hinduska jest jednym z ciekawszych akcentów architektonicznych

Do katolickiej katedry stojącej na wzgórzu w dzielnicy Rubaga niestety nie

dotarłem – zrobiło się późno i bolała mnie głowa – prawdopodobnie od

A to uliczna budka telefoniczna z operatorską obsługą. Takie usługi świadczy

się na ulicach wielu afrykańskich miast. Operatorka dysponuje aparatami

komórkowymi kilku sieci. Stacjonarny telefon też jest. No i jeszcze

kalkulator do obliczenia należności – całe oprzyrządowanie mieści się w

się 800 szylingów za każde pół godziny. Tylko komputery mają strasznie

Jak w każdym wielkim mieście Afryki, tak i w Kampali dostrzega się

To nie strajk taksówkarzy – to normalny widok w centrum miasta. W uliczce

sąsiadującej z dworcem autobusowym zlokalizowanym w centrum miasta.

mikrobusy czekają na zapełnienie pasażerami i swoją kolejkę do odjazdu. W

każdym rzędzie inny kierunek. Gdy pojazd jest już pełen problemem staje

wypchanie się ze śródmieścia. Wiele razy w wielkich miastach Afryki kląłem,

gdy trzeba było na dworzec autobusowy jechać daleko za miasto. Przykład

Taką publiczną “taxi” można pojechać na wschód – tam leży Jinja i tam są

kolonialnym rodowodem i trochę przykurzonym “charmem” leżące tam, gdzie z

Jeziora Wiktorii wypływa Nil. Ta część biegu rzeki – aż do Jeziora Alberta

nazywane jest Nilem Wiktorii. Miasto odwróciło się od jeziora, a może w

ciągu dziesięcioleci poziom wody się obniżył. Popatrzcie na zdjęcie obok –

Jezioro Wiktorii widać na horyzoncie. w Jinji mieszkałem tuż obok stacji

mikrobusów – w Victoria View Inn. Za duży pokój z prysznicem płaciłem 10000

(płatne z góry, z rachunkiem dostaje się mydło i kawałek papieru

W XIX wieku wielu znamienitych podróżników organizowało wyprawy do wnętrza

Czarnego Kontynentu w poszukiwaniu źródeł najdłuższej rzeki świata.  

W końcu odnaleziono miejsce, gdzie Nil wypływa z Jeziora

Wiktorii i uznano, że to są źródła Nilu. Dziś niektórzy wydłużają Nil o

wpadającą do jeziora Kagerę, jeszcze inni lokalizują źródła Nilu w Burundi

na zboczach Mt Kikizi. Jinja nie zamierza jednak oddawać przyznanej jej

niegdyś godności…  Na zdjęciu obok widzicie Nil Wiktorii kilkaset

W miasteczku obok motocyklowych taksówek boda-boda kursują także boda-bike,

przewożące pasażerów na rowerowym bagażniku. Pojechałem takim pojazdem do

miejsca nad rzeką, gdzie w ładnym parku jest przystań łodzi, restauracja i

taka oto tablica, przy której chętnie fotografują się turyści. W pobliżu

jest pomnik Mahatmy Ghandiego. Przypomina, że część prochów tego przywódcy

wrzucono zgodnie z jego wolą do Nilu. Po drugiej stronie rzeki widać

ustawiony na skarpie obelisk – to jest to miejsce z którego pierwszy

Europejczyk – Speke patrzył na rzekę i jezioro…  A za wstęp do parku

Nilem kryją wiele eleganckich, starych i nowych rezydencji.  Natomiast

w centrum miasta ciągną się setkami metrów takie podcienia. Pod nimi

znajdziecie nie tylko sklepiki, ale także zaimprowizowane warsztaty

…a ci chłopcy z imponującymi karabinami pilnują banku. Niefrasobliwie, bo

Ugandzie, podobnie jak w Kenii spotkać można sporo Hindusów i Pakistańczyków.

głowy chustami i nie lubią się fotografować. Miejscowe Murzynki na ogół się

internetowych, gdzie za każde pół godziny pracy przy komputerze płaci się

900 szylingów. Duży chleb kosztuje 1500, a kilo pomarańcz 500 – sami oceńcie

 W ogrodach wokół rezydencji  kwitną drzewa bougenvilli i

frangipani. Wzdłuż ulic widać flioletowo kwitnące dżakarandy i osypane

karminowym kwieciem flame-trees. Jak ktoś lubi tropikalne kwiaty, to jest to

3000 szylingów jedziemy do odległych o 11 kilometrów kaskad Bujagali  [budżagali].

Początkowo jest to dobry, choć wąski asfalt, potem już tylko czerwona,

droga na której kurzy się jak diabli… I do tego “tarka” – a adoptowany na

Piszą o tym miejscu “Bujagali Falls”, ale tak naprawdę to są to wspaniałe,

kilkustopniowe kaskady na szeroko rozlanym Nilu Wiktorii. Jest to idealne

miejsce do uprawiania raftingu. Kilka miejscowych kompanii oferuje “white-

Za wsią Bujagali przy wielkiej reklamie piwa “Bell” trzeba skręcić w lewo –

ku rzece – do Bujagali Camp – obozowiska zajmującego cały skalisty cypel

obniżający się ku wodzie.  Myślę, że widok na kaskady z tego miejsca

wart jest miliony szylingów. Ale miejscowi zainwestowali niewiele: kilka

chatek pod strzechą,  trochę zaniedbana restauracja i poletko

Z portkami czerwonymi od pyłu schodzę w dół.  Jest ósma rano, w bramie

nikogo jeszcze nie ma. Podobno strażnicy przyjeżdżają o 9.00 i wtedy już

Panorama, która otwiera się z campu wystarczyła by na kilka połączonych ze

sobą pocztówek: nurt rzeki rozdziela się tu na kilka  (7?)  ramion

opływając skaliste wysepki pokryte bujną roślinnością. Woda wali w dół z

kaskad wysokich wprawdzie tylko na kilka metrów, ale jej masa jest

Kaskady są tak usytuowane, że dla dobrych zdjęć lepiej tu być późnym

rybacy w małych łódeczkach niefrasobliwie pływają u podnóża wodnych stopni –

Bujagali to bardzo urokliwe miejsce – dla mnie znacznie ciekawsze niż

reklamowane “Źródła Nilu”.  Jeśli ma się dość czasu można rozbić namiot

A przy bramie już o 9.00 pojawiają się chłopcy piekący na prymitywnym

pięknym miejscem. Ja jednak obiecywałem sobie znacznie więcej po słynnych Wodospadach Murchisona na

północy Ugandy.  Aby skierować się w tamtą stronę trzeba było wrócić do

>>>>>Przejście