Transafricana cz.XVB – RPA – Wojciech Dabrowski (Transafr15B.htm)

(Cape Town)  jest jednym z najpiękniej położonych miast świata. Jego urodę można jednak w

pełni docenić dopiero przy słonecznej pogodzie. Mnie niestety pogoda nie

sprzyjała. Dopiero po południu niebo się trochę przetarło. Ruszyłem

przypomnieć sobie znane sprzed lat widoki i sprawdzić, co się zmieniło.

Warto może podkreślić, że Cape Town jest dla cudzoziemca znacznie

jest Victoria & Alfred Waterfront – zespół starych nabrzeży i magazynów

Sercem tego centrum jest stara portowa wieża zegarowa przy której

kompleksie jest nawet morskie akwarium, gdzie można popływać (za słoną

Wiele agencji turystycznych oferuje tu wycieczki na Cape Point po 400 randów.  Ale za 170 randów można już wynająć samochód na cały dzień. To było dla mnie

lepsze rozwiązanie, bo wieczorem przed samym lotem do Europy mogłem oddać

samochód na lotnisku oszczędzając na dość drogim transferze miasto-lotnisko. 

Wrzuciłem plecak do bagażnika corsy i ruszyłem lewą stroną drogi wzdłuż

zwieszona nad urwiskiem Chapmans Peak Drive – tu niestety pobierają w bramce

wyciętej w skale półce wolno zatrzymać się tylko w jednym miejscu, ale ruch

był mały – i ryzykując stawałem jeszcze kila razy, by zrobić dla was te

Kommetije w dole zbudowano ładna latarnie morską przed którą piętrzą się

No i wreszcie – jest! Na dole parking ze sklepikami. Dalej – do widocznej

latarni morskiej na Cape Point można wspinać się wygodnymi schodkami lub

widok na ładne skały przylądka Cape Point na których rozbijają się fale. Ale

to wcale nie jest Przylądek Dobrej Nadziei. Ten znajduje się kilkaset metrów

ustawiona tablica przy której chętnie fotografują się turyści. Stąd kiepska

Niespodzianką przy drodze do przylądka Dobrej Nadziei są rodziny agresywnych

pawianów, żebrzących o pożywienie… Nie wiem jak wytrzymują na tym silnym,

Była dopiero godzina 14.00 a ja miałem samochód wypożyczony do wieczora.

Pokusa była zbyt silna – już podczas poprzedniego pobytu w Cape myślałem o

Przylądku Igielnym.  Wtedy  nie udało mi się tam dojechać – bo to aż 200

kilometrów w każdą stronę. Ale teraz… Decyzja została podjęta bardzo

Simonstown to ładne miasteczko z czystą plażą,  można tu dojechać bez

własnego środka lokomocji – podmiejskim

Szosa przecinała ogrodzone murzyńskie shantytowns. Słońce było już nisko gdy

dotarłem do Struisbai – malowniczej rybackiej wioski z przykładami starej

prowincjonalnej architektury…  Zdążę przed zachodem słońca na przylądek czy

…a za nią kamieniste wybrzeże. Krajobraz Cape Agulhas – Przylądka

Igielnego nie jest tak dramatyczny jak na Przylądku Dobrej Nadziei – jest tu

taki oto skromny pomnik pokazuje miejsce łączenia się dwóch oceanów:

W ten mały monument wbudowana jest pamiątkowa tablica w języku afrykanerskim

i angielskim informująca, że jesteśmy na najbardziej wysuniętym na południe

pora była wracać do Cape Town na lotnisko. Po drodze musiałem uzupełnić

paliwo do pełnego baku. Automat nie chciał zaakceptować mojej karty

płatniczej (warto na taką okoliczność mieć drugą kartę – z innego banku). Na

lotnisku oddałem samochód. Samolot KLM odleciał o czasie. Następnego dnia po

I to już koniec opowieści o mojej Afrykańskiej Odysei. Mam nadzieję,

wskazówki zawarte na kolejnych stronach tego sprawozdania z podróży pomogą

innym podróżnikom zaplanować ich wyprawy na Czarny Kontynent. Afryka jest

dla eksploratorów wędrujących z plecakiem  najtrudniejszym

kontynentem do podróżowania, stawia przed samotnym podróżnikiem największe wyzwania. Oby moje

doświadczenia pozwoliły wam uniknąć błędów i szczęśliwie wrócić do domów – z

bagażem pełnym pozytywnych wrażeń!   A ja…  ja też zapewne też