Moje osiągnięcia podróżnicze – Wojciech Dąbrowski (s4plosiag.htm)

krańca Afryki (Ceuta – Cape Town) była jedną z najdłuższych (prawie 4 miesiące) i

najtrudniejszą, jak dotąd ekspedycją mojego życia. Wytrawni globtroterzy

wiedzą, że Afryka to najtrudniejszy kontynent do podróżowania, ale

przynoszący jednocześnie na szlaku najwięcej niezwykłych  wrażeń,

przygód i niespodzianek.  Wcześniej wyjeżdżałem do Afryki już

siedmiokrotnie, przemierzając między innymi ciekawe i trudne trasy od

Tanzanii do Egiptu czy od Nigerii do Senegalu.  Pomysł ekspedycji podczas

której mógłbym przemierzyć Afrykę “od krańca do krańca” dojrzewał przez

wiele lat.  Wyruszyłem jednak dopiero w 2005 roku.  Wiedziałem

doskonale, że przede mną stało największe być może  wyzwanie mojego

podróżniczego życia: trasa poprowadzona przez te najtrudniejsze i rzadko

odwiedzane przez turystów afrykańskie kraje, których jeszcze nie widziałem,

te które były dla mnie wciąż wielką niewiadomą… Udało się… Relację z tej

plecakiem, którą odbyłem w 1984 roku w poprzek południowoamerykańskiego kontynentu.

  Widziałem argentyńską pampę, jezuickie ruiny w Missiones, słynne wodospady

Iguazu, plaże Rio i Brasilię, boliwijskie Antiplano, Jezioro Titicaca i Machu

Picchu.    Wobec braku wiarygodnych źródeł wiedzy o warunkach

podróżowania po tym kontynencie było to w dużej mierze przecieranie turystycznych

ścieżek.  Podczas tej podróży odwiedziłem cztery najciekawsze kraje Ameryki

Południowej.  Więcej o tej eskapadzie – opowieści oraz zdjęcia z Argentyny,

lat i do których wbrew wszelkim przeciwnościom udało mi się dotrzeć w 1976 roku.

Była to samotna wędrówka z ograniczoną ilością pieniędzy i skromnym zasobem

zbocza pokrytego wulkanicznym żużlem i legendarnych śniegów, które okazały się

lodowcami… I które już ponoć już stopniały. Więcej o mojej wspinaczce na najwyższy szczyt Afryki przeczytacie na

szczyt naszego globu – Mount Everest. Wspinaczka na szczyt przekraczała oczywiście moje

możliwości kondycyjne, a przede wszystkim finansowe. Pragnąłem jednak choć popatrzeć

na niego z bliska – “twarzą w twarz”.   Takie możliwości daje

przejście słynnego Everest  trek – szlaku pieszego prowadzącego z Jiri na turnię

Kala Patar zawieszoną ponad Everest Base Camp.   Zdjęcie obok zostało

wykonane właśnie na tej turni, po 10 dniach forsownego marszu przez Himalaje. 

Moją relację z tego trekingu znajdziecie w serwisie “Tramp” pod tym linkiem:

świata – każda inna trasą, przez nowe, ciekawe kraje. Więcej o nich i o organizacji

takiej podróży na osobnej stronie “Dookoła świata”   Mapy

ostatnich – szóstej, siódmej, ósmej, dziewiątej, dziesiątej, jedenastej i

konkursów, szczególnie w dziedzinie podróżowania, zdając sobie sprawę z tego, że

niezwykle trudno ustalić sprawiedliwe kryteria oceny podróżniczych dokonań.  A

jeszcze trudniej skompletować jury takich konkursów. Bo czy np. juror który  nigdy

nie był w Afryce Zachodniej albo nigdy samotnie nie wędrował przez świat z plecakiem

może rzetelnie ocenić dokonania trampa, który przemierzył tą część