Mexico 2009 part 4 – Acapulco -Wojtek Dąbrowski (Mexico4.htm)

naszą wędrówkę po Meksyku w Bahia de Navidad. To taka piękna zatoka pomiędzy

Puerto Vallarta i Manzanillo.  Kolejnego dnia zamierzałem przejechać do

nadmorskiego kurortu Zihuahanejo. Ale w dzień bezpośredniego autobusu nie

było. Musiałem najpierw dojechać do Manzanillo  za 44 pesos i tam

portem z przemysłem w tle. Nie ma po co się tu zatrzymywać. Na północnych

przedmieściach mijałem plaże (na zdjęciu obok), ale nie była to żadna

nazywanym potocznie kamionerą okazało się, że za pół godziny mam autobus,

ale tylko do Lazaro Cardenas – “segunda” za 202 peso. Tam znów będę musiał

szukać połączenia. Na szczęście było jeszcze wcześnie – miałem nadzieję, że

do zmroku jednak dotrę do celu. Na peronie kamionery czyściutki kucharz

podgrzewał na metalowej płycie świeże tacos. W środku siekane mięso,

ciagnęły sie kilometrami plantacje bananów pod kokosowymi palmami. Potem szosa numer 200 do Lazaro, trudna

i kręta biegła wzdłuż malowniczego, wysokiego brzegu, ale nie dało się robić zdjęć. Dopiero kiedy

stanęliśmy na popas w Pichilinguillo i wszyscy poszli na posiłek mogłem

podzielona była na pół małym skalistym grzbietem. Koloryt wody kojarzył mi

się z pocztówkami pokazującymi uroki południowych mórz.  Na stromym

zboczu rosły egzotyczne dla nas agawy.  Popatrzcie na tego samotnego

człowieczka na plaży – ja chciałbym nim być i móc coeszyć sie uroda tego

odjeżdżający autobus i pojechaliśmy dalej. Gdzieś na tysięcznym zakręcie

przystankach w małych miasteczkach wsiadały kobiety oferujące tacos,

mój następny autobus – do Zihuatanejo odjeżdża z zupełnie innego terminalu –

na szczęście odległego tylko o trzy kwadry. Byłem głodny, było gorąco. Po

drodze zdążyłem jeszcze kupić butlę coli i kilka bułek. Wsiadłem do

trzeciego już autobusu. Bilet do Zihua kosztował 51 pesos. Słońce

zachodziło, gdy odjeżdżaliśmy. Do celu dotarłem już po zmroku… Jeszcze

tylko długi marsz z plecakiem z kamionery w dół – do starego centrum miasta

la Playa” był pusty. Długo dobijałem się do bramy w uliczce prowadzącej

równolegle do plaży. Za pokój z wiatrakiem i prysznicem chcieli 350, w końcu

zgodzili się na 300. Miał jedna zaletę: przez furtkę w płocie (na zdjęciu) wychodziło

piasek wystawiono restauracyjne stoliki. Ale sezon się jeszcze nie zaczął –

Pomaszerowałem do pobliskiej hali targowej po tanie owoce. Panaderia z

europejskim chlebem i bułkami po 2,50 była dosłownie za rogiem… To

pelikany, których jest tu bardzo dużo (polują na ryby nurkując przy brzegach

niewielka, ze skupiskiem restauracji i pensjonatów – jej zaletą jest to, że

fotografowana ze wzgórza. Niestety, betonowany chodnik na brzegu szybko się

tutejsi inwestorzy zbudowali drogie hotele w meksykańskim stylu – pod

restauracyjnych stolików na piasku u nas jest rzadko praktykowany – tutaj to

przechadzają się wędrowni sprzedawcy pamiątek i wszelkiego innego dobra…

dojrzały.  Może i lepiej, bo przyznacie, że są bardzo dekoracyjne.

można dojść jest Playa Las Gatas – na cyplu u wejścia do zatoki. Ostatni

fragment szlaku to kiepska ścieżka po kamieniach wzdłuż wybrzeża… Piszą o

niej, że jest “protected” i że można tu nurkować dla oglądania ryb i

rybackie łódki. Rybacy dorabiają zabierając turystów na przejażdżki…

wpływały kiedyś duże wycieczkowe statki. Wyglądały bardzo malowniczo na tle

tych zielonych wzgórz, ale miejscowi zorientowali się, że zwiększają one

poziom zanieczyszczeń w niewielkim przecież akwenie. Teraz statki kotwiczą

naprzeciwko nowoczesnego kurortu Ixtapa – kilkanaście kilometrów na północ.

Nie jechałem tam – wieżowce hoteli i apartamentowce mnie nie pociągają –

jest duży wybór pamiątek dla turystów. w tym dominuje kolorowa ceramika.

Zanim kupicie pamiętajcie, ze trzeba to będzie bardzo ostrożnie wieźć do

znalazłem się znowu na sennym autobusowym terminalu. Autobus do Acapulco w

ciągu dnia odjeżdża stąd co dwie godziny. Bilet  drugiej klasy kosztuje

wielkie miasto z setkami mniejszych i większych hotel. Zatłoczone

przy nadbrzeżnej ulicy Costera Miguel Aleman (na zdjęciu po lewej) –

się nie rozpoczął – to były dopiero pierwsze dni grudnia – wczasowiczów

szukać słynnej Quebrady, gdzie popisują się nurkowie. Od przystanku dobry

kapliczki – to jest właśnie to miejsce. Skoki odbywają się codziennie o

było dla mnie, że nurkowie skaczą nie do otwartego morza, ale do wąskiego

“kanionu”. Za wejście na punkt widokowy widoczny na zdjęciu trzeba zapłacić

najwyższej platformy koło kapliczek zawieszonej na wysokości 35 m nad wodą.

Matki Bożej na skałkach. Druga figurka jest w wodzie nieopodal, ale marnie

doczłapałem pieszo (odległości są duże) widać linię hoteli i wycieczkowy

muzeum….

opadało ku zachodowi, ale warto było zrobić jeszcze kilka zdjec z murów

kolejna procesja ku czci Maryi z Gwadalupe maszerowała nadmorskim

Rozpoczynał się kolejny ciepły wieczór, rozbrzmiewający muzyką i

wieczora piłem i cieszyłem się urokami Meksykańskiej Riwiery. Ale był to już

przed świtem odleciałem z Acapulco przez Meksyk i Dallas do Europy. Linie

lotnicze zagubiły na tej trasie mój plecak, odzyskałem go dopiero po