.. 
Zapytany o najdroższy kraj w Europie jeszcze rok temu zapewne odruchowo powiedziałbym:
Szwajcaria. Dzi wiem na pewno, że takim krajem jest Islandia – izolowana wyspa na
północy, która zadziwia przybysza wspaniałš, nieskażonš przyrodš. Położeniu na
styku dwóch płyt kontynentalnych zawdzięcza Islandia obecnoć niezwykłych zjawisk
przyrodniczych: uskoków tektonicznych, wulkanów i gejzerów.
Sezon turystyczny trwa w Islandii bardzo krótko:
zaledwie niecałe 4 miesišce: od czerwca do połowy sierpnia. Podstawowš nitkš
komunikacyjnš jest szosa prowadzšca po obwodzie wyspy, zawierajšca wcišż jeszcze
odcinku szutrowe. Górskie drogi przecinajšce wnętrze wyspy często otwierajš
dopiero w drugiej połowie czerwca.
Na obejrzenie podstawowych atrakcji
turystycznych tego kraju potrzeba około dwóch tygodni. Ja miałem tylko tydzień i
zmuszony byłem wybierać z zestawu rzeczy ciekawych te najciekawsze. Oto, co udało
mi się zobaczyć:
Główna ulica Reykjaviku
Reykjavik –
stolica kraju. Jest niewielka i jej centrum można zwiedzić na piechotę. Przez to
miasto, a właciwie jego lotnisko Keflavik – odległe o ok. 40 km trafiajš do Islandii
niemal wszyscy zagraniczni turyci. W centrum miasta jest jeszcze
jedno lotnisko – i to z dwoma terminalami po przeciwnych stronach pasa. Stšd
startujš małe samoloty w relacjach krajowych i na Grenlandię. Najnowszš
atrakcjš stolicy jest sztuczny gejzer w pobliżu krajowego lotniska – dla tych turystów,
którzy nie majš czasu na wycieczki do tych naturalnych fontann. Stolica jest bazš
wypadowš w interior – stšd (a dokładnie – z terminalu autobusowego i hotelu Loftleidir)
wyrusza większoć zorganizowanych wycieczek w interior…
ma miłonikowi przyrody tyle do zaoferowania: lodowce, goršce żródła, pola lawy,
kratery, wspaniałe wodospady i gejzery. A wszystko to skupione na niewielkim obszarze,
trzykrotnie mniejszym od Polski. Ludnoć Islandii (ok. 250 000) mieszka prawie
wyłšcznie na obrzeżach wyspy – wnętrze jest wyludnione. Większoć
Islandczyków (ok. 150 000) zamieszkuje w stolicy. Żyjš z ryb i turystyki. Materiały
turystyczne (bezpłatne informatory i broszury) sš perfekcyjnie opracowane – chyba
najlepiej na wiecie…
Wulkan Mt Hekla
Na Islandii występujš liczne goršce ródła. Wodę z tych ródeł
wykorzystuje się m. in. do ogrzewania domów i inspektów, a także do kšpieli…
Na trasach wycieczek turystom demonstruje się zaparzanie kawy poprzez zalewanie jej wodš
o temperaturze zbliżonej do 100 stopni C.
Zespół takich ródeł można znaleć m.in. przy ciekawej
trasie prowadzšcej przez górzysty rodek wyspy (Kjolur Route), otwartej
tylko w lipcu i sierpniu – koszt przejazdu wynosi niestety aż 79 USD w jednš
stronę, a czas – 10,5 godziny.
Islandia kojarzy nam się najczęciej z gejzerami. Nawet nazwa gejzeru jako
zjawiska pochodzi od islandzkiej nazwy Geysir. A Geysir to jest to, co widać na zdjęciu
obok. Niegdy – największy gejzer Islandii, wytryskujšcy ponoć na 80
metrów, dzi – drzemišcy staruszek, którego podobno można pobudzić wlewajšc
mu do gardła wiadro mydlin, ale jest to zabronione. Geysir leży u stóp
wzgórz – na skraju obszaru geotermicznego majšcego rozmiary jakie 100 x 400 m. Wstęp
na obszar jest bezpłatny. Obok jest hotelik i restauracja.
staruszka ratuje wytryskujšcy co kilka minut Stokkur – znajdujšcy się w tym samym
obszarze – w odległoci kilkudziesięciu metrów. W przewodniku pisze, ze tryska co 6
minut, ale siedzšc przy nim ponad godzinę stwierdziłem, że ta reguła ma nader częste
wyjštki. Czasem sš to 4 minuty, czasem 7, zdarza sie też, że bezporednio po
sobie następujš dwa nierówne wytryski. “Upolowanie” dobrego
zdjęcia wymaga refleksu i przesiadywania przez długie minuty z aparatem przy
oku. Ale wrażenia sš kapitalne – szczególnie wtedy gdy nie ma wiatru i
fontanna leci prociutko do góry. Stokkur wytryska na wysokoć do 20 metrów.
Geysir (a także wodospad Gulfoss i Pingvellir National Park – miejsce uskoku
tektonicznego, gdzie zbierał się kiedy islandzki parlament) można odwiedzić w ramach
całodziennej wycieczki autokarowej po tzw Złotym Kręgu (Golden Circle) – wyjazd ze
stolicy o 8.45 (8 godzin, 71 USD).
Podobna wycieczka do wodospadu Skogafoss (60 metrów wysokoci) na wschód od Reykjaviku
kosztuje 49 USD. Do najwyższego (ale “cienkiego”),
198-metrowego wodospadu Islandii – Glymur można dojechać autobusem za 13 USD w jednš
stronę (od przystanku jeszcze godzina wspinaczki)
Wycieczka do gezjerów połšczona jest zwykle z oglšdaniem Złotego Wodospadu
(Gullfoss), który znajduje się w odległoci zaledwie 7 kilometrów od
Stokkura. To jeden z największych i najbardziej malowniczych wodospadów
Islandii. Ma dwie prostopadłe kaskady: górna jest wysoka na 11 metrów, a dolna –
na 21. Do kanionu w dole spadaja tu rednio 103 metry3 wody na
sekundę. Autobus ze stolicy do Gullfoss przez Geysir kosztuje 21 USD (ok. 2,5
godziny jazdy – 2-3 połšczenia w cišgu dnia)
Drugie co do wielkoci miasto Islandii – Akureyri leży na północy – po
przeciwnej, w stosunku do stolicy stronie wyspy. Jest bardzo malowniczo rozłożone nad
fiordem, u stóp onieżonych gór (ciekawy widok z przeciwnej strony fiordu).
Region ten ma największš w kraju iloć słonecznych
dni. Przejazd autobusem ze stolicy kosztuje 62 USD w
jednš stronę, przelot ok.100. Islandczycy sprzedajš kilka różnych odmian
okresowych i odcinkowych biletów autobusowych. Np bilet pozwalajšcy zatoczyć kršg
wokół całej wyspy kosztuje 225 USD i daje dodatkowo niewielkie zniżki na niektóre
wycieczki.
Akureyri jest bazš wypadowš dla wycieczek w drugi, ciekawy region
turystyczny – wokół jeziora Myvatn. Po drodze (tuż przy szosie do jeziora) jest ładny
wodospad Godafoss – tylko 12 metrów wysokoci, ale bardzo malowniczy na pustkowiu.
Podobno włanie do “Wodospadu Bogów” wrzucono posšgi pogańskich bożków,
gdy do Islandii przyszło chrzecijaństwo. Jezioro Myvatn –
“Jezioro Komarów” rozłożone jest w płaskim terenie kilkadziesišt km
dalej. Chmary drobnych muszek nie gryzš, ale dosłownie oblepiajš tam
człowieka…
można się zatrzymać jest malutka osada Reynihlid (220 mieszkańców i małe lšdowisko,
na które latem przylatujš samoloty ze stolicy). Jeszcze dalej na wschód – pod szczytem
Krafla – sš obszary aktywne geotermicznie. Zbudowano tu nawet
geotermicznš elektrownię . W wielu miejscach spod ziemi dobywa się para i
siarczane wyziewy, bulgocze woda i błoto w wywierzyskach, a zbocza ożywajšcych co parę
lat wulkanów pokryte sa wieżš lawš. Z Krafli jest
tylko niecałe 40 km kiepskš drogš do najpotężniejszego wodospadu Islandii – Dettifoss
– było tak blisko, ale niestety, nie udało mi się tam dotrzeć…
A to też wodospad. Nazywa się Hraunfossar. Niezbyt wysoki, ale
niezwykły, bo woda spadajšca po zboczu wypływa z otworów w skale pozostawionych
niegdy przez wulkanicznš lawę.
Wyjštkowo
atrakcyjny krajobrazowo jest rejon Lanmannalaugar – na wschód od stolicy. Podziwiać tam
mozna kolorowe góry usiane goršcymi ródłami. Poprowadzone szlaki turystyczne i
schroniska pozwalajš latem na piesze wedrówki, jest możliwoć biwakowania w
wyznaczonych miejscach.
U południowych wybrzeży Islandii leży mała grupa malowniczych wulkanicznych
wysepek: Westmann Islands. Do wysp można dotrzeć samolotem (25 min) lub
promem. Tylko największa sporód nich jest zamieszkana. W 1973 wybuchł na
niej wulkan i miasteczko na Heimaey zostało częciowo zasypane popiołem. Sš tu
wspaniałe widoki na wyrastajšce z morza góry, wielkie kolonie ptactwa morskiego
(puffiny). Wysepkę można w pół dnia obejć na piechotę. Miejscowi
oferujš także wycieczki stateczkiem wokół Heimaey.
informacji praktycznych: Jednostkš monetarnš jest korona islandzka (1 USD=ca
71 ISK). W kantorach wymiany biorš wysokš prowizję (nawet 10%) za
wymianę gotówki. Ale niemal wszędzie można regulować należnoci kartš
płatniczš VISA. Najtańsze zakwaterowanie oferujš schroniska młodzieżowe (ok.
20 USD za noc) – kliknij tutaj aby przejć do mapy pokazujšcej
rozmieszczenie schronisk młodzieżowych na Islandii (57 k)..