Wojtek Dabrowski – Przez fiordy za krąg polarny 2014 cz.2B (Fiordy2B.htm)


For a long time I dreamed of sailing the famous Fjords

of Norway. The dream came true in May 2014.

 


Słynne norweskie fiordy oglądałem przed laty od strony

lądu, jadąc wypożyczonym samochodem z Oslo przez skałę Preikestolen aż do

Geiranger Fiordu. Już wtedy zastanawiałem się, jak te fiordy prezentują się,

gdy patrzy się na nie z pokładu statku. Wiedziałem, że duże statki

wycieczkowe odwiedzają fiordy, ale są bardzo krótkie wizyty. Znacznie

większe możliwości daje rejs norweskim statkiem kabotażowym, który płynie z Bergen

aż za krąg polarny – do miejsca, gdzie przy rosyjskiej granicy “kończy się

Norwegia” – zachodząc po drodze na krócej lub dłużej do wszystkich portów. W

maju 2014 wyruszyłem w tą trasę na pokładzie 50-letniego, ale za to bardzo

przytulnego i oferującego niepowtarzalną atmosferę motorowca “Lofoten”.

Podróż “tam i z powrotem” trwała 12 dni. taką podróż można wykupić z ponad

rocznym wyprzedzeniem za pośrednictwem tych agencji, które w Polsce zajmują

się sprzedażą rejsów na statkach wycieczkowych lub samemu w internecie – na

stronie armatora www.hurtigruten.com 

Pierwszą część relacji z tej

nietuzinkowej podróży (etap od Bergen do Lofotów włącznie) możecie znaleźć

tutaj, a drugą (etap od Harstad do Kirkenes)

tutaj. Trzeci odcinek to

już droga powrotna na południe – można o niej przeczytać

tu. Ta część opowieści rozpoczyna się

w tym miejscu, gdzie grupa wysp Vesteralen dotyka archipelagu Lofotów. 

 

 

Po wyjściu ze Stokmarknes nasz

statek skierował dziób prosto w tą ścianę wysokich gór, która przesłaniała

horyzont. Wiedziałem, że gdzieś tam musi być wąski przesmyk Raftsundet,

oddzielający grupę wysp Vesteralen od Lofotów. Daremnie jednak

przeczesywałem wzrokiem górzyste wybrzeże:

FjStokm267big.jpg

W kilkanaście minut później

zrobiłem kolejne zdjęcie, w którego centralnej części widać coś, co wygląda

na niewielką zatokę wciśniętą między górskie szczyty:

FjRaftsundet274big.jpg

Gdy zbliżyliśmy się do tego

miejsca można już było zauważyć niskie, skaliste wysepki zagradzające drogę

do wnętrza tej “zatoki”, ale wciąż nie widać tu szczeliny

przez którą statek mógłby się przecisnąć przez te góry:

FjRaftsundet275big.jpg

Pogoda była wyśmienita, a nasz

stary kapitan znał doskonale ten zakątek wybrzeża, płynąc “małą naprzód”

wsuwaliśmy się powoli w wąski tor wodny między wysepkami. Na jednej z nich

zauważyłem światło nawigacyjne ułatwiające żeglugę w trudnych warunkach i

nocą:

FjRaftsundet280big.jpg

I to już był ten słynny Raftsundet

– fiord czy może raczej naturalny kanał po którego zachodniej stronie

piętrzyły się ośnieżone szczyty wysp Vesteralen:

FjRaftsundet282big.jpg

Cieszyłem się

jak dziecko z możliwości podziwiania tego krajobrazu przy dobrej pogodzie.

Gdy jest tu pochmurno, gdy pada ten pejzaż nie wygląda tak efektownie.

FjRaftsundet284big.jpg

Zagadka ukrytego wejścia do Raftsundet

wyjaśniła się, gdy zagłębiliśmy się w zatokę. Okazało się, że w głębi

rozlewiska zaczyna się wąski, niewidoczny z daleka kanał – aby do niego

wejść trzeba skręcić w zatoce w prawo pod kątem 90 stopni.     

FjRaftsundet285big.jpg

W zatoce hoduje się ryby. W

specjalnych, wygrodzonych sieciami zagrodach do których wsypuje się lub

wlewa pożywienie:

FjRaftsundet289big.jpg

Nad Raftsundet przerzucony jest

już teraz wysoki most, łączący wyspy Vesteralen (po lewej stronie zdjęcia) z Lofotami:

FjRaftsundet291big.jpg

Na zdjęciu powyżej można ocenić

szerokość przesmyku – to niewiele ponad sto metrów.

I tak mijały nam kwadranse na

podziwianiu niezwykłych krajobrazów. Niezwykłych, bo te góry były bardzo

blisko:

FjRaftsundet294BIG.jpg

Gdzieś po drodze dogoniła nas

duża motorówka na którą przesiedli się ci spośród pasażerów, którzy wykupili

wycieczkę podczas której mieli karmić rybami żyjące w tej okolicy morskie

orły:

FjRaftsundet298BIG.jpg

Zarówno oni na tej małej

motorówce jak i my – na znacznie większym “Lofoten” płynęliśmy teraz do

słynnego Fiordu Trolli – Trollfjorden, który jest odgałęzieniem Raftsundet

po stronie Lofotów. 

FjRaftsundet300big.jpg

Nie miałem pojęcia, jak wygląda

Fiord Trolli. Wiedziałem tylko z przewodnika, że ma 2 kilometry długości.

Mogłem sobie jedynie wyobrażać, że może on wyglądać jak miniatura oglądanego

kiedyś Geirangen Fiordu.

FjRaftsundet305big.jpg

Linia

żeglugowa Hurtigruten na okładce swojego przewodnika reklamuje całą swoją trasę od Bergen do Kirkenes jako “najpiękniejszą podróż świata”. ja bym odpowiedział:

-Zależy co kto lubi!  Ale myślę, że po odwiedzeniu wszystkich krajów

świata mam prawo stwierdzić: dla miłośników górskich i morskich krajobrazów te

widoki rzeczywiście należą do najpiękniejszych na świecie:

FjRaftsundet310big.jpg

Raftsundet ma około 20 kilometrów

długości i w znacznej części można go podziwiać z samochodu. Uważni obserwatorzy mogą dostrzec

na tych zdjęciach także drogę przebiegającą tuż nad wodą, u podnóża gór – to

strona Vesteralen:

FjRaftsundet312big.jpg

Przejście tego dnia odcinka między

dwoma sąsiednimi portami – od Stokmarknes do Svolvaer trwa nieco ponad trzy godziny,

ale warto cały ten czas spędzić na pokładzie bo jest to jeden z najbardziej

spektakularnych odcinków całej trasy:

FjRaftsundet315big.jpg

-Zbliżamy się

do Fiordu Trolli! – oznajmiają przez statkowe głośniki. Rozglądam się i

widzę, że jesteśmy w miejscu, gdzie Raftsundet rozszerza się nieco, a na

środku powstałego rozlewiska wystaje ponad wodę kilka mniejszych i większych

wysepek:

FjTrolle316big.jpg

Wejścia do Trollfijorden wciąż

jeszcze nie widać, a my tymczasem zupełnie niespodziewanie zmieniamy kurs aż o 180 stopni,

opływając te drobne wysepki i przeciskając się między nimi do podnóża tej

wysokiej, ośnieżonej góry:

FjTrolle323big.jpg

Sam bym pewnie do tego nie

doszedł, ale ktoś pokazuje palcem – to tam za tym niskim skalistym cyplem

zajmującym lewą stronę zdjęcia ukryte jest wejście do Fiordu Trolli:

FjTrolle326big.jpg

To chyba moje najlepsze zdjęcie  Fiordu

Trolli. Zrobione zostało od wejścia, które ma tylko 100 metrów szerokości.

Na nieszczęście późnym popołudniem, kiedy dociera tu statek Hurtigruten w

drodze na południe słońce świeci z przeciwka, co nie sprzyja fotografom: 

FjTroll329BIG.jpg

Góry piętrzące się po obu

stronach Trollfjorden mają od 600 do 1100 metrów wysokości. Trzeba przyznać,

że te niemal pionowe skały robią wrażenie: 

FjTroll336BIG.jpg

Statek sunie bardzo wolno, bo

choć nie grozi nam żadna mielizna (wyczytałem gdzieś, że Trollfjorden

w swoim najgłębszym miejscu ma 72 metry głębokości) to wewnątrz fiordu jest

bardzo ciasno.

FjTroll232BIG.jpg

Z północnej, wyższej ściany

Trollfjorden spadają mniejsze i większe kaskady wody. Podobno u krańca

fiordu był kiedyś całkiem pokaźny wodospad, ale zniknął, gdy zbudowano tam

miniaturowa elektrownię wodną, kierując górską wodę na jej turbiny:

FjTroll343BIG.jpg

U krańca Trollfjorden 

nieco się rozszerza umożliwiając statkowi bezpieczne zawrócenie. Gdy

płynęliśmy na powrót do wejścia oświetlenie było już lepsze. Przed tą ciemną

wyspą skręciliśmy w prawo i wróciliśmy na nasz kurs zmierzając ponownie do

Svolvaer – stolicy Lofotów:

FjTroll234ig.jpg

Po przybyciu o 18.30 do Svolvaer

(więcej o tym porciku w opisie czwartego dnia żeglugi) szybko

pomaszerowaliśmy do oczekującego autokaru. Zdecydowałem się na wykupienie

kilkugodzinnej wycieczki chcąc popatrzeć na Lofoty także od strony lądu. Na

statek mieliśmy ponownie wrócić w porcie Stamsund. Pierwszym obiektem na

który zwrócił uwagę przewodnik po wyjeździe z miasteczka była wielki

drewniany kościół w Storvagan. Nazywany jest Katedrą Lofotów i jest podobno

największą drewnianą budowlą Północnej Norwegii. W kościele jest aż 1200

miejsc siedzących. Czytałem, że wszystkie te miejsca są wypełnione w okresie

“dorszowych żniw” (styczeń-kwiecień) gdy do Svolvaer ściągają tysiące

sezonowych rybaków.

FjLofoty357BIG.jpg

Podczas wycieczki mięliśmy

zobaczyć trzy spośród siedmiu wysp składających się na archipelag Lofotów.

Pierwszym (i jak się później okazało jedynym) postojem po drodze była

rybacka osada Henningsvaer  zbudowana na dwóch przybrzeżnych wysepkach.

Łącza je mosty. A w tle osada ma ładne góry:

FjLofoty388big.jpg

Henningsvaer

ma zaledwie 750 stałych mieszkańców. Kanał między wysepkami już w dawnych

czasach był dogodnym, dobrze osłoniętym portem dla rybackich łodzi. Dziś

cumują tu także turystyczne motorówki i jachty:

FjLofoty375big.jpg

 Niestety w ostatnich latach

do osady wkroczyła komercja. Dawne rybackie domki zmieniono na drogie

pensjonaty, kafejki i sklepiki z pamiątkami:

FjLofoty386big.jpg

Obok przemysłu turystycznego w

dalszym ciągu funkcjonuje także przemysł rybny. Przy moście wprowadzającym 

na wyspę stoją wielkie rusztowania z tysiącami suszonych ryb. Normalnym widokiem są

także dorsze

suszące się na stojakach miedzy domami. Dla ochrony przed kotami i ptactwem

często przykrywa się je siecią:

FjLofoty382big.jpg

Podczas spaceru po osadzie w

pewnym momencie zauważyłem statek Hurtigruten płynący wzdłuż wybrzeża w

kierunku Raftsundet. Szubko pobiegłem na wybrzeże i… wyszło z tego całkiem

niezłe zdjęcie:

FjLofoty397big.jpg

W jednym z większych domów

Henningsvaer na trzech kondygnacjach urządzono “galerię”, gdzie jest miedzy

innymi sala projekcyjna. Każda wycieczka  ogląda tu ciekawy,

15-minutowy slide show o Lofotach wyświetlany na szerokim, trzyczęściowym

ekranie, z pięknym podkładem muzycznym.

FjLofoty402BIG.jpg

Przed wjazdem do osady, koło

parkingu znalazłem stary, zaniedbany ale autentyczny rybacki dom, O takim

dużym domu miejscowi mówią  bua – w odróżnieniu od małego domku

– stua.

FjLofoty404big.jpg

W “galerii” można obejrzeć także

obrazy i zdjęcia Lofotów. Można kupić albumy i pocztówki. Po obejrzeniu

wystawy odniosłem wrażenie, że Lofoty najlepiej prezentują się

z… lotu ptaka – tak jak na tej reprodukcji:

FjLofoty406big.jpg

Nie mieliśmy tego wieczora

dobrych warunków do zdjęć. Słońce z trudnością przedzierało się przez grube

chmury. Życie na Lofotach nie jest łatwe. Przewodnik opowiadał, że wioski

Lofotów szybko się wyludniają, zamykane są szkoły i sklepy. Po chleb trzeba

czasem jechać nawet 25 kilometrów. Widzieliśmy najładniejszą plażę na

Lofotach. Kusząco wygląda, tyle tylko, że niska temperatura wody przez cały

rok nie zachęca do kąpieli: 

FjLofoty420big.jpg

Na całych

Lofotach mieszka obecnie tylko 25 tysięcy ludzi, z tego aż 11 tysięcy na

wyspie Leknes, gdzie przejeżdżamy obok ulokowanego na wzgórzu małego

katolickiego klasztoru. Przed powrotem na statek oczekujący w Stamsundzie

przewodnik pokazuje najstarszą, 300-letnią chatkę rybacką. Rozpada się…

Nie ma tu chyba urzędu konserwatora zabytków.

FjLofoty429big.jpg

Przyznam się,

że ta droga wycieczka po Lofotach nie spełniła moich oczekiwań. Może dlatego, że

brak słońce nie pozwolił docenić pejzażu. Pewnie również dlatego, że był

tylko jeden 1,5-godzinny (moim zdaniem zbyt długi!) postój. Ale tego nie dało się

przewidzieć.  Wy będziecie mądrzejsi o moje doświadczenia   🙂

FjLofoty434big.jpg
Dzień 10 – Nesna, Sandnessjoen,

Bronnoysund, Rorvik

Day ten –

Wcześnie rano ponownie

przekroczyliśmy krąg polarny. Tego ranka niestety nasze

pogodowe szczęście nas na dobre opuściło – od rana mieliśmy całkowite

zachmurzenie i przelotny deszcz. Pierwszy port zobaczyliśmy w końcu – we mgle

– i to była bardzo nieprzyjemna niespodzianka.

Nesna
FjNesna440big.jpg

Nie widziałem w Nesna sensu

schodzenia ze statku, tym bardziej, że postój był krótki. Potem nieco ponad

godzinę żeglowaliśmy do

Sandnessjoen

 

Tu pogoda była już nieco lepsza i

pół godziny postoju pozwoliło na wyjście na deptak małego miasteczka, które

ma 7500 mieszkańców. Ta zamknięta dla ruchu kołowego i wypełniona sklepami

ulica prowadzi w kierunku odległego kościoła. Na tyle odległego, że nie

udało mi się do niego dojść podczas krótkiego, półgodzinnego postoju.

FjSandness447big.jpg

Przyjemnie

było odnotować pierwsze oznaki wczesnej wiosny – drzewka na deptaku miały

już małe listki. Po tylu dniach oglądania surowych, arktycznych krajobrazów

mieliśmy na powrót w pejzażu świeżą zieleń. 

FjSandness450big.jpg

Sadnessjoen ma bogatą historię.

To tu rezydował Torolv Kvedulvsson, przywódca Wikingów zbierający podatki

dla króla Haralda. Nie jestem pewien do końca, ale to chyba właśnie on

wyobrażony jest na tym pomniku ustawionym w centrum miasta.  

Pomników jest

tu kilka, ale niestety w miasteczku nie zauważyłem wielu tradycyjnych domów

(poza tym na zdjęciu poniżej):

FjSandness453big.jpg

Sandnessjoen żyje dziś nie tylko

z rybołówstwa i turystyki ale także przemysłu, handlu i rolnictwa – tak

przynajmniej piszą w wydawnictwach, choć w to rolnictwo to trudno uwierzyć

bo te tereny leżą przecież jeszcze bardzo blisko kręgu polarnego.

FjSandness455big.jpg

Po wyjściu z tego portu mieliśmy

defilować wzdłuż pięknego pasma górskiego z ustawionymi szeregiem siedmioma

charakterystycznymi szczytami. Tymczasem tego dnia Siedem Sióstr tonęło we mgle.

Powyżej linii zieleni świerkowego lasu widać było tylko podstawę ośnieżonych

gór. Może wam uda się je zobaczyć 🙂

FjSandness4565big.jpg
Bronnoysund

 

O 15.45 zgodnie z rozkładem rejsu

zawinęliśmy do Bronnoysund.

FjBronnoy479big.jpg

Pięciotysięczne miasteczko jest

ważnym węzłem transportu – na sąsiednie wyspy i do pobliskich fiordów

kursują stąd takie oto niewielkie katamarany…

W Bronnoysund mieliśmy ponad

godzinę na spacer po mieście, gdzie znaleźć można przykłady architektury z

okresu międzywojennego (miasto powstało w 1923 roku):

FjBronnoy469big.jpg

Tutejszy kościół wyróżnia się

wśród innych świątyń oglądanych na tym szlaku, bo zbudowany jest nie z

drewna, ale z solidnego kamienia. Ponadto, jak widać na zdjęciu poniżej –

główna nawa usytuowana jest poprzecznie w stosunku do wejścia

zaprojektowanego pod wieżą:

FjBronnoy472big.jpg

Kościół otoczony jest ładnym

parkiem, a po drugiej stronie parku zbudowano nowy, niski ratusz obok którego

stoi ten dawny budynek magistratu – moim zdaniem znacznie ciekawszy: 

FjBronnoy475big.jpg

Wkrótce po

wyjściu z Bronnoysund “Lofoten” zboczył nieco ze szlaku, aby pasażerowie

mogli obejrzeć pewien fenomen natury – skałę Torghatten, którą ja na własny

użytek nazwałem Skałą Przestrzelonego Kapelusza. Bo zgodnie z jedną spośród

licznych norweskich legend ta góra kształtem przypominająca kapelusz to

skamieniały kapelusz króla goniącego piękną kobietę o imieniu Lekamoya.

Kapelusz został przestrzelony strzałą niejakiego Hestmanna, który chciał

uchronić kobietę przed natrętem. Dziura w skale ma 160 metrów długości, jest

wysoka na 25 merów i szeroka na 15. Naukowcy twierdzą, że to morze

wyrzeźbiło ten otwór, gdyż kiedyś ta góra była zanurzona w morzu. Gdy morze

wypłukało otwór nastąpiło wypiętrzenie terenu i dziś otwór znajduje się na

wysokości 112 metrów nad poziomem morza.

FjBronnoy486big.jpg

Gdy wieczorem tego dnia

dotarliśmy do małego portu Rorvik padał deszcz, a miasto przesłaniały

portowe magazyny – zdecydowałem pozostać na statku.

Dzień 11 – Kristiansund, Molde

Day eleven –

 

17 maja – Dzień Konstytucji –

święto narodowe Norwegii rozpoczęło się dla nas wczesnym rankiem w Trondheim.

 To była bardzo miła

niespodzianka: gdy przyszliśmy rano na śniadanie zastaliśmy restauracje

udekorowaną odświętnie – nawet serwetki na stołach były w barwach

narodowych!  W dodatku pojawił się zespół, który podczas posiłku

śpiewał a capella norweskie piosenki ludowe:

FjTrondh2_491big.jpg

Długo klaskaliśmy sympatycznemu

sekstetowi, ale w końcu trzeba było ich pożegnać, bo zbliżał się czas

naszego wyjścia z Trondheim.

Po kilku

kolejnych godzinach żeglugi załoga zaprosiła pasażerów na udekorowany

brzozowymi gałązkami tylny pokład na świąteczne barbeque (BBQ). W Polsce

mówi się czasami o kiełbasie wyborczej. Tu mieliśmy kiełbaski świąteczne.

Doceniliśmy ten miły gest, ale wyznam szczerze, że smakiem te kiełbaski nie

umywały się do polskich. Czyżby oni dodawali do surowca także ryby? 

Lampki szampana z okazji 200-lecia niestety nie było…

Gdy w końcu na

skalistym półwyspie po lewej burcie pojawiła się ta samotna latarnia morska

to oznaczało to, że   kolejny większy port – Kristiansund jest już

blisko:

FjKristian507big.jpg

Wkrótce w głębi fiordu

zobaczyliśmy miasto – rozłożone po obu jego stronach. Mieliśmy ponownie

szczęście do pogody – Kristiansund w promieniach popołudniowego słońca

prezentował się naprawdę pięknie:

FjKristian511big.jpg

W kwietniu 1940 roku Kristiansund

został niemal doszczętnie zniszczony podczas niemieckiego nalotu. Ale po

wojnie miasto odbudowano w stylu nawiązującym do tradycyjnego. Miasto

rozłożyło się po dwóch stronach fiordu ad którym przerzucono dwa wysokie

mosty. Ale na przeciwległy brzeg można się także dostać takim archaicznym i

przez to sympatycznym wodnym tramwajem:

FjKristian516big.jpg

Tuż obok miejsca, gdzie

zacumowaliśmy stały statki badawcze, kutry i jachty – większość z nich w

świątecznej, flagowej gali. Czuło się niecodzienną atmosferę:

FjKristian518big.jpg

Już wcześniej załoga statku

poinformowała nas, że władze miasta Kristiansund zaprosiły nas do udziały w

miejskiej paradzie z okazji narodowego święta. Dlaczego nie?  Rozdano nam

kotyliony w barwach narodowych Norwegii i chorągiewki. W kilka minut po

zejściu na nabrzeże usłyszeliśmy melodię dziarskiego marsza – to zbliżała

się orkiestra dęta, za którą mieliśmy pomaszerować:

FjKristian530big.jpg

Dziewczyny z załogi pojawiły się

w galowych mundurach, a jeden z młodszych oficerów – z transparentem na

którym namalowana była nazwa i sylwetka naszego statku:

FjKristian527big.jpg

 

Za nami ustawiła się kolumna

jakiegoś klubu sportowego, A za nimi – kolejna grupa ze swoją chorągwią i

jeszcze jedna…

No i

pomaszerowaliśmy wśród ludzi stojących na chodnikach. Oni fotografowali nas,

a my ich. A było co fotografować, bo aby zamanifestować swój patriotyzm w

dniu narodowego święta Norwegowie wychodzą na ulicę w swoich ludowych

strojach.

Starsi i młodzi – wszyscy bawią się przy tym doskonale. Chciało by się

zapytać: dlaczego nie u nas? Już widzę te ulice pełne kaszubskich,

łowickich i krakowskich strojów – to by dopiero była frajda! 

FjKristian584big.jpg

 

Stali w otwartych oknach i na

balkonach swoich domów:

FjKristian550big.jpg

Trasa parady

była tak wyznaczona, abyśmy przeszli pod oknami miejskich szpitali i domów

pogodnej starości. Chodziło o to, aby także ludzie z ograniczoną możliwością

poruszania się mogli popatrzeć bodaj z okien na ten kolorowy korowód i

posłuchać dętych orkiestr, których w całym ciągu parady maszerowało kilka.

FjKristian559big.jpg

Gdy przyszła pora wypłynięcia z

portu nasza dęta orkiestra z muzyką odprowadziła nas pod statek.

Pomachaliśmy im rękami, zawyła syrena i popłynęliśmy pod tym wysokim mostem

w kierunku otwartego morza.

W Kristiansundzie przybyło nam

także kilkunastu pasażerów.  Niektórzy ze względów oszczędnościowych

nie wykupywali miejsc w kabinach. I jak widać na poniższym zdjęciu spali

smacznie na kanapach w lounge. Myślę, że ja podróżując w takiej wersji

miałbym jednak pewien problem: przy moim wzroście nie mógłbym się wyciągnąć 

🙂

FjLofoten591big.jpg
Dzień 12 – Floro, Bergen

Day twelve –

 

Pierwszym obiektem, który rzucił

mi się w oczy, gdy wyjrzałem przez okno następnego ranka był płynący z

przeciwnego kierunku statek Hurtigruten “Trollfjord”. To nowa jednostka i

nie mam pojęcia, czy na niej także można znaleźć takie miejsca noclegowe dla

trampów:

FjFloro583big.jpg

Zapamiętałem, że gdzieś blisko

tego miejsca mijanki oba statki kolejno przepływały pod wysoką skalną

ścianą, z której spadały wodospady. Warto więc tego poranka wstać wcześnie!

Potem u wejścia do kolejnego

fiordu przepływaliśmy obok samotnej latarni morskiej, która przycupnęła na

maleńkiej i niskiej skałce. Gdy fala jest sztormowa, to pewnie bryzgi

morskiej wody obmywają okna… 

Wciąż

towarzyszyły nam góry, ale na tych szczytach nie było już prawie śladów

śniegu:

FjFloro594big.jpg

Kwadrans przed ósmą dotarliśmy do

miasteczka Floro. W tle, za strzelistą wieżą kościoła widać było jednak

śnieg na szczytach. Ale pomyślałem sobie, że to normalne, bo te góry były

bardzo wysokie!

 

Samo Floro skąpane już było w

świeżej, wiosenne zieleni:

FjFloro601big.jpg

C

Przystań, jak widać jest tu

zlokalizowana bardzo blisko centrum miasteczka. Więc, choć postój

zaplanowany był tylko na dwa kwadranse postanowiłem zejść na ląd. 

FjFloro603big.jpg

 W niedzielny poranek Floro

jeszcze spało. Trzeba się było wspiąć zupełnie pustą uliczką wzdłuż linii

drewnianych domów, aby znaleźć się przy tym widocznym z daleka kościele. Mimo

niedzieli, o godzinie 8.00 był jeszcze na głucho zamknięty.

 

Zawróciłem więc do portu, by

popatrzeć na stare składy przeglądające się w wodzie kanału:

FjFloro614BIG.jpg
W

Tuż obok zbudowano hotel i choć

jest to zupełnie nowa budowla to nawiązuje ona swoją architekturą do leciwego sąsiedztwa –

okazuje się że dbają tu o to, by nie wprowadzać architektonicznego chaosu…

FjFloro617big.jpg
Ale moim najsympatyczniejszym

wspomnieniem z Floro jest ten pomnik na nabrzeżu przedstawiający małego

rybaka: 

FjFloro619big.jpg

Steinsundet

 

Pożeglowaliśmy dalej wśród wysp,

a potem przez Steinsundet. Steinsundet to nie żaden port, ale kolejny ciasny i

bardzo malowniczy fiord, usiany skalistymi wysepkami. 

FjSteinsund622big.jpg

W tym kamiennym krajobrazie mieszkają ludzie. Zajmują się

hodowlą ryb. Wyczytałem, że w tym regionie Norwegii naliczono 1700 wysp i

wysepek, a mieszka tu tylko 900 ludzi! Śladów działalności człowieka było po

drodze niewiele. Tylko od czasu do czasu przy wysepkach pojawiały się

zagrody rybnych farm:

FjSteinsund625big.jpg

Trzeba przyznać, że krajobraz był

niepowtarzalny. Podobnego pejzażu nie widzieliśmy nigdzie indziej na naszej

trasie.

FjSteinsund632big.jpg

Nasz rejs

nieuchronnie zbliżał się do końca. W Bergen mieliśmy zacumować o 14.30, ale

kazano nam opuścić kabiny już o 10.00, aby załoga mogła posprzątać kabiny

przed zaokrętowaniem kolejnej grupy turystów…

Bergen

 

Po 11 dniach nieobecności Bergen

powitało nas słońcem:

FjBergen636big.jpg

Po drugiej stronie basenu, w którym cumują statki Hurtigruten można znaleźć

ciekawe przykłady nowoczesnej architektury – to zupełnie inna twarz Bergen:

FjBergen639BIG.jpg
C

Od tego basenu trzeba wspiąć się

uliczkami na widoczne na zdjęciu niewielkie wzgórze i dopiero za nim

znajduje się zabytkowa część Bergen umieszczona jako zespół na liście

światowego dziedzictwa UNESCO.

 

 

 Przyszło nam pożegnać sympatyczną załogę. Po dwunastu dniach na takim

małym statku wszyscy się już znają. Kompania oferuje kosztowny transfer ze

statku na dworce i lotnisko, ale ja wcześniej przestudiowałem najkrótszą

drogę z przystani do zarezerwowanego hostelu i poszedłem pieszo…

 

 

To było tylko około 20 minut

marszu. Bergen ma wiele ciekawych, starych uliczek i właśnie w takim

kwartale zlokalizowany był wybrany hostel: 

FjBergen649BIG.jpg

Najlepszym

wyborem dla niskobudżetowego turysty, który chce przenocować w centrum

miasta wydał mi się Marken Guesthouse – to ten duży dom z malowanymi na

żółto piętrami. Wchodzi się do niego z bocznej uliczki, która pokazałem na

zdjęciu i staromodną windą wjeżdża się na czwarte piętro.

Noclegi można

zarezerwować np. przez portal booking.com

 

 

 

 

 

 

Duży

dwuosobowy pokój z łazienką na korytarzu był jak na norweskie warunki

względnie tani. Trzeba jednak pamiętać, że jeśli nie przywieziemy własnego

bieliźnianego śpiwora, to wypożyczenie pościeli kosztuje 65 koron od łóżka.

Z wielkiego okna otwierał się widok na zbocze góry, u stóp której leży stare

miasto:

FjBergen646BIG.jpg

Po pozostawieniu bagażu ruszyłem na spacer po mieście, by skorzystać z

szansy która dawała piękna pogoda. Tylko 5 minut idzie się od “Marken” do

okazałego budynku stacji kolejowej: 

FjBergen653big.jpg

 

Równie solidnie prezentuje się niezbyt odległa miejska biblioteka:  

FjBergen661BIG.jpg

Niemal w centrum Starego Miasta znajdziecie duży plac Festplassen, otoczony

ładnymi kamieniczkami. Środek placu zajmuje obramowany zielenią duży staw:

FjBergen663big.jpg

A ze środka stawu tryska wysoko w górę efektowna fontanna: 

FjBergen664big.jpg

Wygląd tutejszej siedziby miejskich władz zupełnie nie koresponduje z

naszymi wyobrażeniami ratusza. Stojący blisko stawu w poprzecznej uliczce

ratusz to wysoki biurowiec, który nie mieścił mi się w wizjerze aparatu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzisiejsze

Bergen ma około ćwierć miliona mieszkańców. Ale w niedzielne popołudnie w

ulicach starego miasta wcale nie widać było tłumu:

FjBergen667BIG.jpg

Obiektem zainteresowania każdego turysty może być bergeńska katedra, wciśnie

ta miedzy kamieniczki starego miasta. Mimo niedzieli była zamknięta. Na

froncie wieży jest tu widoczna data 1707, ale Bergen może się poszczycić

metryka z 1070 roku. Od 1217 do 1299 było stolicą Norwegii. Potem stolice

przeniesiono do Oslo, ale Bergen pozostało ważnym ośrodkiem handlowym i

członkiem Ligi Miast Hanzeatyckich.

Znacznie mniejszy od katedry jest położony bliżej portowego basenu

Korskirken (zdjęcie obok). Tu miałem szczęście – kościół był otwarty i do

tego odbywał się koncert.  Orkiestra z solistką grała V koncert

fortepianowy Beethovena…

 

 

 

 

 

 

Muzyka w starym wnętrzu wybrzmiewa bardzo pięknie i dlatego myślę, że warto

polecić to miejsce szczególnie tym Polakom, którzy okresowo pracują w Bergen

i interesują się muzyką. 

FjBergen672BIG.jpg

Ozdobą Korskirke są kolorowe

witraże – ten największy umieszczony jest w prezbiterium…

FjBergen677BIG.jpg

Ten niepozorny biały domek na zdjęciu obok kryje dolną stację kolejki

terenowej wożącej turystów na górę Mt Floyen. Ta kolejka, a właściwie widok,

który otwiera się z jej górnej stacji to jedna z największych turystycznych

atrakcji miasta. Powrotny bilet kosztuje 85 koron. Tłoku przed sezonem nie

było…

 

 

W wagoniku warto zając miejsce przy tylnym oknie, bo w miarę jak będziemy

się wznosić, będzie się otwierał coraz szerszy widok.

 

 

 

To zdjęcie

zrobiłem jeszcze przez okno kolejki:

FjBergen682BIG.jpg

Niestety, dopiero na górze okazało się, że najciekawszy widok na miasto o

tej porze wymaga patrzenia pod słońce. Ten pejzaż wciąż jest efektowny, ale

jeśli będziecie mieć możliwość manewru w czasie, to przyjedźcie tu w pogodny

poranek – i widok i zdjęcia będą jeszcze lepsze!

FjBergen684BIG.jpg

Najciekawsza część miasta była widoczna pod nami. Widać stąd było nawet nasz

sędziwy “Lofoten”, który w kolejny rejs wychodził dopiero wieczorem. To ta

mała łódka w małym, środkowym basenie w lewej części zdjęcia:

FjBergen687BIG.jpg

O

 

 

Teleobiektyw kamery pozwolił przybliżyć nasz mały statek. Mały… hmm…

tylko tak się wydaje!  Ma 87 metrów długości! 

 

Przy górnej stacji kolejki, na

wysokości 320 metrów  jest ładnie urządzony taras (na szczęście

bezpłatny) gdzie można siedzieć godzinami i kontemplować panoramę, opalać

się, czy urządzić sobie mały piknik:

FjBergen691BIG.jpg

A za stacją

jest plac zabaw dla dzieci, gdzie jak widać nie tylko dzieci fotografują się

przy gigantycznych postaciach norweskich trolli.

 

Aby

zaoszczędzić połowę wartości biletu zamiast zjeżdżać w dół kolejka można

schodzić do miasta pieszo: cienistą i dobrze oznakowaną ścieżką, która

zygzakami opada do zabytkowej części miasta.

 

Jeszcze zanim

zejdziemy na poziom kanały portowego można zrobić kilka zdjęć w tych

stromych, malowniczych uliczkach:

FjBergen696BIG.jpg

Najstarszym

kościołem Bergen i jednocześnie najstarszą zachowana budowa miasta jest

romański Mariakirken z 1100 roku (na zdjęciu obok). Kiedy do niego dotarłem

okazało się, że kościół jest w remoncie – otoczony wysokim płotem. To, co

udało mi się uwiecznić to jego wysokie wieże.

W tym samym rejonie

starówki znajdziecie forteczkę Bergenhus Festning z Wieżą Rosenkranza.

Kompleks mieści obecnie muzeum wojskowe.

 

 

Od strony zachodniej – z parku

pięknie prezentuje się należący do tego samego kompleksu gotycki Hakons Hall:

FjBergen704BIG.jpg

Na trasie

ostatniego spaceru po mieście nie mogło oczywiście zabraknąć nadbrzeżnej

dzielnicy Bryggen – tej właśnie, którą doceniło UNESCO umieszczając ją na

swojej liście. W ciepłe niedzielne popołudnie przy stolikach wystawionych

przed linią zabytkowych domów siedział tłum ludzi. Pili raczej piwo niż

kawę…  🙂

FjBergen709BIG.jpg

Pomarańczowy budynek po lewej stronie zdjęcia mieści muzeum Hanzy. W Bergen

znaleźć zresztą można wiele innych muzeów: Galerię Sztuki, Muzeum Morskie,

Akwarium, Muzeum Rybołówstwa, Bryggen Museum, Muzeum Historyczne. Ale na ich

zwiedzanie trzeba mieć dużo więcej czasu i… pieniędzy, bo Norwegia jest

droga. 

FjBergen716big.jpg

Wracałem tego wieczora do hostelu z przeświadczeniem, że podróż która się

właśnie kończyła spełniła moje wszelkie oczekiwania. A nawet więcej – pogoda

była znacznie lepsza niz przypuszczałem co przełożyło się na wspaniałe

widoki prawie na całej długości naszej trasy…

FjBergen718big.jpg

Następnego poranka pomaszerowałem

na stację autobusów (zdjęcie obok) skąd co 20 minut ze stanowiska N odjeżdża

specjalny autobus na lotnisko. Można płacić za przejazd gotówka, ale także i

kartą! To jest jego przystanek przelotowy więc warto mieć pewna rezerwę

czasu na wypadek, gdyby przyjechał wypełniony.

Po 30 minutach byliśmy na

lotnisku. I tu utknąłem u bardzo skrupulatnych pań z “security”. Plecaczek

zjechał na boczną linię i kazano mi go otwierać po to tylko by stwierdzić,

że “woda po goleniu, krem i pasta do zębów” powinny być w osobnej torebce.

Bądźcie czujni – one zawsze mają rację!  🙂   Za to przy

wyjściu do samolotu taniej linii wizz nikt już nie mierzył i nie ważył

podręcznego bagażu… 

Bezpośredni

lot do Gdańska minął mi szybko. W domu rozpakowałem mój skromny bagaż i…

zacząłem myśleć o kolejnej podróży.

Dziękuję moim

Czytelnikom za cierpliwość. mam nadzieje, że moje zdjęcia i komentarz pomogą

w przygotowaniu Waszych wypraw, a przede wszystkim pomogą odpowiedzieć na

pytania: czy to jest to, co nas pociąga?, czy warto? A jeśli tak, to jak to

zrobić najtaniej? Czekam na ewentualne pytania przysłane na adres e-mail

zamieszczony w głównym katalogu.

Radosnego

planowania światowych wypraw! 

Wojciech

Dąbrowski

 

My hot

news from this expedition (in English) you can read in my travel log: 

www.globosapiens.net/travellog/wojtekd 

 

Notatki robione “na gorąco” na

trasie podróży (po angielsku) można przeczytać w moim 

dzienniku podróży w serwisie globosapiens.net