In September 2024, I set off on another expedition
around the world. This was my fourteenth trip around the globe. After
visiting Western Tibet and Southeast Asia, I arrived by ship in Hawaii,
where we stopped on the island of Oahu. Then, after five days of sailing
from Hawaii, our ship docked in Los Angeles on the west coast of the USA.
Passenger ships have two ports to choose from here: San Pedro and Long
Beach. We docked in Long Beach, where the old ocean liner “Queen Mary” is
stuck forever next to the passenger quay, now serving as a hotel and museum:
We wrześniu 2024 po
raz kolejny wyruszyłem na wyprawę dookoła świata. To była już czternasta
podróż wokół globu. Po odwiedzeniu Zachodniego Tybetu i Azji
Południowo-Wschodniej dotarłem statkiem na Hawaje, gdzie zatrzymaliśmy się
na wyspie Oahu.
.Potem po
pięciu dniach żeglugi od opuszczenia Hawajów nasz statek zawinął do Los
Angeles na zachodnim wybrzeżu USA. Statki pasażerskie mają tu do wyboru dwa
porty: San Pedro i Long Beach. Zacumowaliśmy w Long Beach, gdzie obok
nabrzeża pasażerskiego utknął na zawsze stary transatlantyk “Queen Mary”
pełniący obecnie funkcje hotelowe i muzealne:
I had prepared
a plan for a cheap ride to the airport area, where I had booked a cheap
Motel 6. After disembarking (there was no passport or customs control here),
it turned out that the first link in the plan had already failed: the
minibus that was supposed to take me to the A metro station was not running
that day, which Google did not know 🙂 Luckily, I found two Chinese women
heading in the same direction and we split the cost of using Uber – it came
to $12 each!
Przygotowałem
wcześniej plan taniego przejazdu w okolice lotniska, gdzie miałem
zarezerwowany niedrogi Motel6. Po zejściu ze statku (nie było tu kontroli
paszportowej i celnej) okazało się, że już pierwsze ogniwo planu zawiodło:
mikrobus, który miał mnie zawieźć do stacji metra linii A tego dnia nie
kursował, czego google nie wiedziały 🙂 Znalazłem na szczęście dwie Chinki
zmierzające w tym samym kierunku i podzieliliśmy koszty skorzystania z Ubera – wyszło po 12
dolarów!
What to see in Los Angeles? Hollywood, of course. Public
transportation does get there, but be prepared for looooong drives through
the sprawling city, numerous stops and stops at traffic lights. Eventually,
you’ll probably end up on Hollywood Boulevard, where the Walk of Fame stars
are built into the sidewalk, awarded to actors and composers of film music.
Co trzeba
zobaczyć w Los Angeles? Oczywiście Hollywood. Publiczny transport tam
owszem dociera, ale bądźcie przygotowani na dłuuugie jazdy przez rozległe miasto,
liczne przystanki i postoje na światłach. W końcu zapewne dotrzecie na
Hollywood Boulevard, gdzie w chodnik wbudowane są gwiazdy Promenady Sławy
przyznane aktorom i kompozytorom filmowej muzyki.
Działają tu także
specjaliści, którzy do zdjęcia ułożą na poczekaniu waszą gwiazdę, za
pieniądze oczywiście. Usługodawcy są bardzo profesjonalni. Na zdjęciu nie
będzie widać, że wasza ułożona na poczekaniu gwiazda leży na chodniku, a nie
jest wtopiona w chodnik, jak te autentyczne.
There are also
specialists who will arrange your star for a photo while you wait, for a
fee, of course. The service providers are very professional. The photo will
not show that your star, arranged while you wait, is lying on the pavement
and not embedded in the pavement, like the authentic ones.
Those who don’t want to waste money on such an expense can take a
picture in front of Grauman’s Chinese Theatre, where the Oscars were
presented for many years. The square in front of the theatre is the site of
the imprints of the hands and feet of the biggest names in cinema, such as
Sophia Loren and Shirley McLaine.
Ci, którym
szkoda pieniędzy na taki wydatek mogą sfotografować się przed Chińskim
Teatrem Graumana, w którym przez wiele lat wręczano Oskary. Na placyku przed
teatrem odcisnęły swoje dłonie i stopy największe sławy kina takie jak
Sophia Loren czy Shirley Mac Laine.
The old theater (pictured below) now shows movies. And right next to
it are the Oscar statuettes, blown up to human size, which you can take
pictures with. The Hollywood legend continues…
W starym
teatrze (na zdjęciu poniżej) teraz wyświetlają filmy. A tuż obok niego
ustawione są statuetki Oscara powiększone do rozmiarów człowieka, przy
których można się fotografować. Legenda Hollywood trwa…
The famous boulevard is also home to the new Dolby Theatre, where
the Oscars are currently presented, a wax museum and dozens of souvenir
shops. From the steps near the Dolby, you can supposedly see the white
HOLLYWOOD sign on a hill in the distance.
Na słynnym
bulwarze jest także nowy Teatr Dolby, gdzie obecnie wręczają Oskary, muzeum
figur woskowych i dziesiątki sklepów z pamiątkami. Ze schodów koło Dolby
widać podobno w dali ustawiony na wzgórzu biały napis HOLLYWOOD.
The next day I was to sail on, of course on a different ship. But
how do I get to the San Pedro terminal? Here’s some valuable information:
take the J subway to the Harbor Freeway Station. Here, take the elevator to
the freeway level and wait for the 950 bus. From there, you go and go all
the way to the Beacon stop. There, from the ramp, you should see the ship
waiting for you through the palm trees:
Następnego
dnia miałem popłynąć dalej, oczywiście już innym statkiem. Tylko jak dotrzeć
do terminalu San Pedro? Oto cenna informacja: metrem linii J trzeba
dojechać do Harbor Freeway Station. tu wjechać windą na poziom autostrady i
czekać na autobus linii 950. Stąd jedzie się i jedzie aż do przystanku
Beacon. Tam już z podjazdu powinniście zobaczyć przez palmy oczekujący na
was statek:
My ship
was to sail from Los Angeles south along the western coast of America to
Panama. And then, after passing through the Panama Canal, to Florida. The
check-in process was very smooth. We left the port at sunset.
Mój statek
miał popłynąć z Los Angeles na południe – wzdłuż zachodniego wybrzeża
Ameryki – aż do Panamy. A potem – po przejściu przez Kanał Panamski –
na Florydę. Odprawa przebiegła bardzo sprawnie. Opuszczaliśmy port o
zachodzie słońca.
The next day we docked in San Diego. I like this port and the
neat city facing the sea. I used to cross the border to Tijuana in Mexico
here. Since then, the downtown has added shiny skyscrapers, and there are
more palm trees on the seaside promenade. The tram cars that go to the
border are also more elegant…
Nazajutrz
zawinęliśmy do San Diego. Lubię ten port i schludne miasto zwrócone ku
morzu. Przekraczałem tu kiedyś granicę do Tijuana w Meksyku. Od tamtych
czasów w downtown przybyło błyszczących wieżowców, więcej jest palm na
nadmorskiej promenadzie. Bardziej eleganckie są też wagony tramwaju jeżdżącego
do granicy…
There’s a US Navy base in San Diego where you can tour
decommissioned ships. Then take a stroll to the Italian neighborhood for an
espresso and lasagna. In this district there are several pedestrian streets
closed to traffic, where music plays and people carelessly drink beer and
dance on improvised dance floors…
W San Diego
jest baza marynarki wojennej USA – można zwiedzać wycofane ze służby okręty.
A potem pójść spacerkiem do włoskiej dzielnicy na espresso i lazanię. W tej
dzielnicy jest kilka zamkniętych dla ruchu deptaków, gdzie gra muzyka, a
ludzie beztrosko popijaja piwo i tańczą na zaimprowizowanych parkietach…
There are few ports in the world where a large aircraft carrier is
open to the public. On its deck is a whole squadron of military aircraft
from different periods. There are also the newest ones: .
Niewiele jest
w świecie portów, gdzie udostępniony jest do zwiedzanie wielki lotniskowiec.
Na jego pokładzie ustawiono całą eskadrę wojskowych samolotów z różnych
okresów. Są również te najnowsze:
San Diego enjoys year-round sunshine and a mild climate. That is why
it is often visited by tourists. Some come here for longer stays, escaping
the cold and rain in the northern regions of the USA and Canada. The city’s
peculiarity is the former police station with a capacious jail converted
into a group of cafes, shops and a modest but interesting museum:
San Diego
przez cały rok cieszy się słońcem i łagodnym klimatem. Dlatego jest chętnie
odwiedzane przez turystów. Niektórzy przyjeżdżają tu na dłuższe pobyty,
uciekajac od chłodów i opadów w północnych rejonach USA i Kanady. Osobliwością miasta jest dawna
komenda policji z pojemnym aresztem zamieniona na grupę kafejek, sklepików i
skromne, ale ciekawe muzeum:
From San Diego we sailed to Cabo San Lucas – a small yacht port at
the end of the Californian Peninsula. The Mexican port is closed here by
picturesque rocks surrounded by unusually situated beaches, which can only
be reached by boat. There are many shops with liquor, but no rum – they only
promote their tequila!
Z San Diego
popłynęliśmy do Cabo San Lucas – niewielkiego jachtowego portu na końcu Półwyspu
Kalifornijskiego. Ten meksykański już porcik zamykają tu malownicze skały
otoczone niezwykle usytuowanymi plażami, do których można dopłynąć tylko łodzią. Jest
sporo sklepów z trunkami, ale rumu brak – lansują tylko swoją tequilę!
Pelicans walk around the small port, enterprising touts offer boat
trips to the beach and fishing trips from motorboats (you have to haggle!).
In the stalls you can choose sombreros and various Mexican handicrafts. I
climbed the surrounding hills for views like the one in the previous photo.
Po małym
porciku spacerują pelikany, przedsiębiorczy naganiacze proponują wycieczki
łodzią na plaże i na połów ryb z motorówek (trzeba się targować!). W kramach można wybrać sombrero i różne wyroby
meksykańskiego rękodzieła. Ja wdrapywałem się na okoliczne wzgórza dla
widoków, takich jak na poprzednim zdjęciu.
Cabo is a very
much like a summer resort. Numerous hotels and resorts have been built along
the beaches east of the city, but I didn’t go there. In the very center
around the port you can also find accommodation in small guesthouses, but
the prices are higher here, and the loud music in the evenings keeps you
awake…
Cabo m
charakter wybitnie letniskowy. Wzdłuż plaż na wschód od miasta zbudowano
liczne hotele i ośrodki wypoczynkowe, ale tam nie chodziłem. W samym centrum
wokół portu też można znaleźć zakwaterowanie w małych pensjonatach, ale tu
ceny są wyższe, a głośna muzyka wieczorami nie pozwala zasnąć…
What is a pleasure to photograph here are the flowers. In many places in the
town, branches of blooming bougainvillea hang from the walls.
To, co z przyjemnością można tu fotografować, to kwiaty. W wielu punktach
miasteczka z murków zwieszają sie galęzie kwitnacych bugenwili.
To bid
farewell to the ship, the local authorities treated us to an extraordinary
show in the sky, performed by a whole flotilla of drones shining with
different colors. It made an impression on everyone… But the most famous
postcard view of Cabo is definitely this one of the rocks on the cape:
Na pożegnanie statku miejscowe władze zafundowały nam tutaj niezwykły pokaz
na niebie w wykonaniu całej flotylli święcących różnymi kolorami dronów. Na
wszystkich zrobiło to wrażenie… Ale najbardziej znanym, pocztówkowym
widokiem Cabo jest na pewno taki widok skał na przyladku:
The next day
we were in Puerto Vallarta, a large, sprawling resort with a beautiful
seaside boulevard. On the boulevard there were still large, colorful dolls –
a remnant of the Day of the Dead celebrations.
Następnego
dnia byliśmy już w Puerto Vallarta – dużym, rozciągniętym wczasowisku z
pięknym nadmorskim bulwarem. Na bulwarze stały jeszcze wielkie, kolorowe
kukły – pozostałość obchodów święta zmarłych.
The city is inhabited by many foreigners,
escaping to the sun and warmth during the winter months. Music flows from
the morning from numerous bars and cafes, and something that distinguishes
this town are interesting murals.
W mieście zamieszkuje wielu
cudzoziemców, uciekających do słońca i ciepła na zimowe miesiące. Muzyka
płynie od rana z licznych barów i kafejek, a czymś, co wyróżnia to
miasteczko są ciekawe murale.
Tropical
greenery, cobbled, steep streets in the old town. A beautiful church next to
the central square – all this creates the atmosphere of this city. The port
where ships dock is a few kilometers away from the historic district – you
can get there for a dollar on a city bus with a “centro” sign in the front
window.
Tropikalna zieleń, brukowane,
strome uliczki na starym mieście. Piękny kościół obok centralnego placu – to
wszystko tworzy atmosferę tego miasta. Port, gdzie cumują statki jest w
odległości kilku kilometrów od zabytkowej dzielnicy – można tam dojechać za
dolara miejskim autobusem z tablicą “centro” we frontowym oknie.
The showcase of Puerto Vallarta is the
seaside promenade, where an ancient colonnade and numerous sculptures have
been set up. On a hot day, the breeze blowing in from the Pacific is
pleasantly cooling, attracting strollers. It is worth remembering, however,
that there is no beach here….
Oknem
wystawowym Puerto Vallarta jest nadmorska promenada, na której ustawiono
antyczną kolumnadę i liczne rzeźby. W upalny dzień bryza wiejąca od Pacyfiku
przyjemnie chłodzi, przyciągając spacerowiczów. Warto jednak pamiętać, że
nie ma tu plaży….
From Mexico we sailed to Guatemala. The
port town of Puerto Quetzal is not interesting. Below you have a unique
photo of the passenger dock in this port. A patch of green hides a tourist
bazaar where passengers of ships are greeted by a marimba and you can buy
souvenirs – wooden products and colorful fabrics:
Z Meksyku
popłynęliśmy do Gwatemali. Portowe miasteczko Puerto Quetzal nie jest
ciekawe. Poniżej macie unikalne zdjęcie przystani pasażerskiej w tym porcie.
Plama zieleni kryje turystyczny bazar gdzie pasażerów statków wita marimba i
można kupić pamiątki – wyroby z drewna i kolorowe tkaniny:
But this port
is primarily a base for trips to Guatemala Antigua – the former capital of
this country, located at the foot of a picturesque volcano. From the port,
it takes about 1.5 hours by bus or shared taxi on a very bumpy road.
Ale ten port jest przede
wszystkim bazą dla wycieczek do Guatemala Antigua – dawnej stolicy tego
kraju, położonej u stóp malowniczego wulkanu. Z portu jedzie się jakieś 1,5
godziny autobusem albo zbiorową taksówką po mocno wyboistej szosie.
During the colonial period, the Spanish
built numerous churches, monasteries and palaces in Guatemala Antigua. Only
ruins remain of some. Others have been meticulously restored, leaving the
cobblestones in the streets full of low, colorful houses. All this has
resulted in Antigua being included on the UNESCO World Heritage List as an
urban complex. It is worth spending even a few days here, the town has its
own unique atmosphere. I once slept here in a hotel when I was traveling
through Central America by bus…
W czasach kolonialnych Hiszpanie
zbudowali w Guatemala Antigua liczne kościoły, klasztory i pałace. Z
niektórych pozostały tylko ruiny. Inne pieczołowicie odrestaurowano,
pozostawiając także bruk w uliczkach pełnych niskich, kolorowych domów.
Wszystko to sprawiło, że Antigua jako zespół
miejski trafiła na listę World Heritage UNESCO. Warto tu spędzić nawet kilka
dni, miasteczko ma swój niepowtarzalny nastrój. Spałem tu kiedyś w hoteliku,
gdy podróżowałem przez Amerykę Centralną autobusami…
This is not a museum town. Normal life
goes on in the cobbled streets. Women carry goods for sale on their heads.
They carry small children on their backs, wrapped in a scarf. And in
churches you can still see barefoot Indian women praying on their knees as
they walk to the altar:
To nie jest
miasto-muzeum. W brukowanych uliczkach dzieje się tu normalne życie. Kobiety
na głowach noszą towary oferowane na sprzedaż. Małe dzieci noszą na plecach,
zawinięte w chustę. A w kościołach wciąż jeszcze zobaczyć można bose
Indianki, które modląc się na kolanach podążają do ołtarza:
In the streets and in front of churches,
you can meet many Indian women in traditional costumes, offering inexpensive
handicrafts. It is worth to know that free internet is offered in a small
jade factory. There is also a small but interesting museum there.
W uliczkach i przed
kościołami spotkać tu można sporo
Indianek w tradycyjnych strojach, oferujących niedrogie wyroby rękodzieła.
Warto wiedzieć, że bezpłatny internet oferują w małej fabryczce wyrobów z
jadeitu. Czeka tam także małe, ale ciekawe muzeum.
Arco Santa Catalina – the arch over the
street (photo below) is probably the most famous icon of Guatemala Antigua.
Worth seeing are the church and monastery of La Merced, the captains’ palace
and the alcadia, or city hall, built on the frontage of the main square,
Plaza Mayor. You will find many subjects for photos…
Arco Santa
Catalina – łuk przerzucony ponad ulicą (zdjęcie poniżej) jest chyba
najbardziej znaną ikoną Guatemala Antigua. Wart zobaczenia jest kościół i
klasztor La Merced, pałac kapitanów i alcadia czyli ratusz zbudowany w
pierzei głównego placu Plaza Mayor. Znajdziecie wiele tematów do
zdjęć…
After several hours of walking over
uneven stones of the streets we managed to return to the ship before dusk…
Po kilku godzinach wędrowania po nierównych kamieniach zdążyliśmy przed
zmrokiem wrócić na statek…
Unfortunately,
the shipping company canceled our visits to ports in El Salvador and
Nicaragua without compensation – we sailed straight to Costa Rica, where our
ship docked in Puntarenas. Costa Rica attracts tourists not so much with its
monuments but with the wealth of tropical nature. I took a bus to the town
of Esparza in the interior. I had the opportunity to watch performances by a
children’s folklore group there (pictured below). The architecture of the
city, however, is not impressive.
Niestety
kompania żeglugowa odwołała nam bez rekompensaty wizyty w portach Salwadoru
i Nikaragui – popłynęliśmy prosto do Kostaryki, gdzie nasz statek zacumował
w Puntarenas. Kostaryka przyciąga turystów nie tyle zabytkami co bogactwem
tropikalnej przyrody. Wybrałem się autobusem do miasteczka Esparza w
interiorze. Miałem okazję obejrzeć tam występy dziecięcego zespołu
folklorystycznego (na zdjęciu poniżej). Architektura miasta jednak nie
zachwyca.
The port of Puntarenas itself may be more
appealing, with a small stone cathedral next to which exhibitions are held
in the Casa de Cultura. A strip of bars and restaurants stretches along the
beach, and on days when a ship is moored at the pier, locals also set up
souvenir stalls there.
Bardziej może
się podobać sam port Puntarenas z niewielką, zbudowaną z kamienia katedrą
obok której w Casa de Cultura odbywają się wystawy. Wzdłuż plaży ciągnie się
pas barów i restauracyjek, a w dni, kiedy przy molo cumuje statek miejscowi
ustawiają tam także kramy z pamiątkami.
Then there was Panama… I had been to
Panama City twice before, but had never reached the capital by sea. This
time was different. Perhaps because the Panamanians had finally opened a
passenger terminal on the mainland island of Amador, which lies on the
Pacific side, at the entrance to the Panama Canal. Although no public
transport reaches the terminal, if you gather a group of willing people and
haggle with a taxi driver, he will take the whole group to the old city
(Casco Viejo) for $25.
Potem była
Panama… Byłem
wcześniej dwukrotnie w Panama City, ale nigdy nie docierałem do stolicy
Panamy drogą morską. Tym razem było inaczej. Być może dlatego, że Panamczycy
w końcu oddali do eksploatacji terminal pasażerski na połączonej z lądem
wysepce Amador leżącej po stronie Pacyfiku, u wejścia do Kanału Panamskiego.
Wprawdzie do terminalu nie dociera żaden transport miejski, ale jak zebrać
grupkę chętnych i potargować się z taksówkarzem to zawiezie on całą grupkę
na stare miasto (Casco Viejo) za 25 dolarów.
Although Panama has huge income from the
exploitation of the canal, not all the buildings of the old city have been
rebuilt. Tourists are led primarily to the church of San Jose, where the
conservation work has been completed and it now shines with gold. It is also
worth visiting the cathedral (photo below) and the church of Santa Anna. All
restored churches have a/c!
Choć Panama ma
olbrzymie dochody z eksploatacji kanału to nie wszystkie obiekty starego
miasta odbudowano. Turystów prowadzi się przede wszystkim do kościoła San
Jose,
gdzie prace konserwatorskie zakończono i błyszczy on teraz złoceniami. Warto
także zajrzeć do katedry (zdjęcie poniżej} oraz kościoła Santa Anna.
Ciekawostka: wszystkie odrestaurowane kościoły Panamy są klimatyzowane!
The square in front of the elegant French
consulate has a lot of charm. The monument you will see here reminds us that
it was the French who first attempted to build the Panama Canal, thousands
of people died as a result of tropical diseases and exhaustion…
Wiele uroku ma
placyk przed zgrabnym francuskim konsulatem. Pomnik, który tu zobaczycie
przypomina, że to Francuzi jako pierwsi porwali się na budowę Kanału
Panamskiego, tysiące ludzi wtedy zginęło w wyniku tropikalnych chorób i
wyczerpania…
xxFrom the
defensive walls that run alongside, a beautiful view of the new part of the
city opens up. The line of skyscrapers that you will see on the other side
of the bay is unmatched (in my opinion) in any other capital of Latin
America. On the walls, there are stalls with colorful handicrafts, and in
them – colorfully dressed Indian women from the Kuna tribe. The Kuna live on
the San Blas Archipelago, which is a bridge between North and South America,
allowing you to bypass the dangerous Darien Gap. They are reluctant to let
themselves be photographed (unless for dollars…). Sometimes, taking
advantage of their inattention, you can snap something. I think I managed to
take a photo like this:
Z murów
obronnych, które przebiegają obok otwiera się piękny widok nowej części
miasta. Linia wieżowców, którą zobaczycie po drugiej stronie zatoki nie ma
sobie równej (moim zdaniem) w żadnej innej stolicy Ameryki Łacińskiej.
Na murach
stoją kramy z kolorowym rękodziełem, a w nich – barwnie ubrane Indianki z
plemienia Kuna. Kuna mieszkają na Archipelagu San Blas, będącym pomostem
między Ameryką Północną i Południową, pozwalającym ominąć niebezpieczny
Darien Gap. Niechętnie pozwalają się fotografować (no chyba, że za
dolary…) Czasem uda się, korzystając z ich nieuwagi coś pstryknąć. Mnie
takie zdjęcie się chyba udało:
The next morning we were to enter the
Panama Canal. The passage through the Panama Canal was the biggest
attraction of this cruise. And even though it was my second time, I
experienced everything all over again… Passenger ships travel through the
canal in 10-12 hours and only during the day, to give the opportunity to
admire this technological marvel. On ships, passengers are exceptionally
allowed on the bow – allowing them to take spectacular photos in the locks.
The beginning of the canal on the western side is marked by the Puente
Americas bridge – this is the conventional border of North America and the
southern:
Następnego poranka mieliśmy wejść
do Kanału Panamskiego. Przepłynięcie
Kanału Panamskiego było największą atrakcją tego rejsu. I mimo, że był to
mój drugi raz przeżywałem wszystko od nowa… Statki pasażerskie pokonują kanał w
ciągu 10-12 godzin i wyłącznie w dzień, aby dać możliwość podziwiania tego
cudu techniki. Na statkach wyjątkowo wpuszcza się pasażerów na dziób –
umożliwiając im zrobienie efektownych zdjęć w śluzach. Początek kanału po
stronie zachodniej wyznacza most Puente Americas – to umowna granica Ameryki
Północnej i Południowej:
All the passengers were probably standing
on deck since morning, filming and taking pictures. Staying on the open
deck, in the tropical sun and heat for many hours is not a challenge in
summer! Fortunately, the most interesting section of the canal in terms of
landscape – the so-called Culebra Cut is located just behind the second
group of locks (Pedro Miguel).
Wszyscy
pasażerowie od rana stali na pokładzie, filmując i robiąc zdjęcia. Pozostawanie
na otwartym pokładzie, w tropikalnym słońcu i upale przez wiele godzin to
nie lata wyzwanie! Na szczęście najciekawszy krajobrazowo odcinek kanału –
tzw. Culebra Cut znajduje się tuż za drugą grupą śluz (Pedro Miguel).
I had a secret hope that maybe they would
let us through the new locks – built a few years ago for longer and wider
ships. Well, unfortunately – we sailed on the old route. But thanks to that
I could take unique photos of the ship that sailed parallel on the new route
– a dozen or so meters above ours:
Miałem cichą
nadzieję, że może puszczą nas przez nowe śluzy – zbudowane kilka lat temu
dla dłuższych i szerszych statków. No, niestety – popłynęliśmy starym
szlakiem. Ale mogłem dzięki temu zrobić unikalne zdjęcia statku, który
płynął równolegle nową nitką – kilkanaście metrów powyżej naszej:
What is happening in the canal locks can
also be observed from behind the window, from the air-conditioned lounge.
However, the windows are tinted and often dirty. Those standing at the bow
can see best, but this requires a good deal of fitness! As a consolation
prize, the waiters put containers of cold water next to them, which you can
use without restrictions – also for pouring water on your head:
To co dzieje
się w śluzach kanału można także obserwować zza szyby, z klimatyzowanego
lounge. Szyby jednak są przyciemnione i często brudne. Najlepiej widzą ci,
którzy stoją na dziobie, ale to wymaga niezłej kondycji! Na pocieszenie
powiem, że kelnerzy stawiają obok nich kontenery z zimną wodą, z której
można korzystać bez ograniczeń – także do polewania głowy:
Each lock has two lanes and can handle
two ships simultaneously, going in opposite directions. Sometimes both ships
will line up so conveniently that you can photograph both in one frame. I
didn’t manage to do that when passing through the last lock (Gatun Lock):
Każda śluza ma
dwie nitki i jednocześnie może obsługiwać dwa statki, płynące w przeciwnych
kierunkach. Czasem oba statki ustawią się tak dogodnie, że można oba
sfotografować w jednym kadrze. Mie udało sie to pzry przechodzeniu przez
ostatnią śluzę (Gatun Lock):
After leaving the canal we headed to the
Colombian port of Cartagena, where the Spanish colonial period has left
behind magnificent monuments. UNESCO has recognized Cartagena by placing it
on the World Heritage List. Historic Cartagena is sheltered by a long
island, on which modern apartment buildings and hotels have been built –
this is the new face of the old city:.
Po wyjściu z kanału skierowaliśmy
się do kolumbijskiego portu Cartagena, gdzie po hiszpańskim okresie
kolonialnym pozostały wspaniałe zabytki. UNESCO doceniło Cartagenę,
umieszczając ją na liście World Heritage. Historyczna Cartagena osłonięta
jest długą wyspą, na której współcześnie zbudowano apartamentowce i hotele –
to nowa twarz starego miasta:.
A small passenger dock is squeezed
between the quays of the commercial port. But there is something here that
makes my Cartagena envied by other ports: a tiny green patch of tropical
greenery housing a mini-zoo with flamingos, parrots, peacocks and sloths.
Niewielka przystań pasażerska upchnięta jest między nabrzeża portu
handlowego. Ale jest tu coś, czego moją Cartagenie zazdrościć inne porty:
maleńka zielona plama tropikalnej zieleni mieszcząca mini-zoo z flamingami,
papugami, pawiami i leniwcami.
Then you go
through a souvenir shop and… …you are already on a street where not
always honest taxi drivers hunt passengers. It is 3 km to the old town, and
since a warm rain started to fall, I let myself be hunted, sharing the cost
with others. It came to 5 USD per person. I have been to Cartagena several
times and in better weather. But I was glad that I could once again walk the
colorful streets and climb the defensive walls.
Dalej przechodzi się przez sklep z pamiątkami i… …jesteś już na ulicy, na której na pasażerów polują nie zawsze uczciwi taksówkarze. Do
starego miasta jest 3 km, a że zaczął padać ciepły deszcz, to dałem się
upolować, dzieląc koszt z innymi. Wyszło po 5 USD od osoby. Byłem w
Cartagenie już kilka razy i to przy lepszej pogodzie. Ale cieszyłem się, że
raz jeszcze mogę pospacerować kolorowymi uliczkami i wspiąć się na obronne
mury.
Women in Colombian national colors pose
for photos with tourists for money. You can visit colonial churches and
palaces here. In the narrow streets, over which flowery wooden balconies
hang, artists – painters exhibit their works:
Kobiety w narodowych barwach
Kolumbii za pieniądze pozują do zdjęć z turystami. Można tu zwiedzać
kolonialne kościoły i pałace. W wąskich uliczkach nad którymi zawisły
ukwiecone drewniane balkony wystawiają swoje prace artyści – malarze:
There are some really interesting
compositions among these paintings. And their authors know how to delicately
remove the canvas from the frame and roll it up so that it fits in a
tourist’s suitcase. Only these prices, starting from $200. You have to know
how to haggle!:
Wśród tych obrazów są naprawdę
ciekawe kompozycje. A ich autorzy potrafią delikatnie zdjąć płótno z ramy i
zrolować, aby zmieściło się w walizce turysty. Tylko te ceny, zaczynające
się od 200 dolarów. Trzeba umieć się targować!:
Our cruise plan also included
Grand Cayman – an island in the Caribbean Sea, which together with two other,
smaller ones, forms a small republic, a member of the British Commonwealth
of Nations. I had already swam there with dolphins and rays. There is no
port here – passengers are transported to land by tenders – large motorboats.
Strong winds prevented landing in the island’s capital this time – they put
us off at a primitive marina behind the headland. From there, I took a
minibus to the town on my own.
W planie
naszego rejsu mieliśmy jeszcze Wielki Kajman – wyspę na Morzu Karaibskim,
która wraz z dwiema innymi, mniejszymi tworzy małą republikę, będącą
członkiem Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Już kiedyś pływałem tu z delfinami
i płaszczkami. Tu nie ma portu – pasażerów przewozi się na ląd tenderami –
dużymi motorówkami. Silny wiatr
uniemożliwił tym razem lądowanie w stolicy wyspy – wysadzili nas na
prymitywnej przystani za osłoną przylądka. Stąd na własną rękę pojechałem
minibusem do miasteczka.
Grand Cayman boasts a seven-mile beach
along which many beach hotels and apartment buildings have been built. The
only problem is that this beach begins a few kilometers beyond the capital.
And some hotels block access to the water, giving exclusive use to their
guests.
Wielki Kajman
chwali się siedmiomilową plażą wzdłuż której zbudowano wiele plażowych
hoteli i apartamentowców. Tyle tylko, że ta plaża zaczyna się kilka
kilometrów za stolicą. A niektóre hotele blokują dostęp do wody dając
wyłączność użytkowania swoim gościom.
The island offers motorboat tours and
shallow-water dolphin and stingray encounters, but they are expensive. The
only folklore I’ve seen here is a small fish market on the outskirts of
Georgetown:
Wyspa oferuje
wycieczki motorówką i spotkania na płyciźnie z delfinami i płaszczkami, ale
to drogie imprezy. Jedyny folklor, jaki tu widziałem to niewielki targ rybny
na peryferiach Georgetown:
In Georgetown,
you’ll find a few old colonial houses on the waterfront street. One of them
houses a museum. The capital of Grand Cayman (the state has two other
smaller islands, but they don’t count) is a neat settlement with luxurious,
expensive shops. There’s a small promenade where a Christmas tree was set up
at the end of November:
W Georgetown w
nabrzeżnej ulicy znajdziecie kilka starych kolonialnych domów. Jeden z nich
mieści muzeum. Stolica Grand Cayman (państewko ma jeszcze dwie inne,
mniejsze wyspy, ale one się nie liczą) to schludna osada z
luksusowymi, drogimi sklepami Jest tu mały deptak, na którym pod koniec
listopada ustawiona była świąteczna choinka:
The citizens of the Cayman Islands are
wealthy, almost everyone has a car. This results in traffic jams on the
narrow roads. I experienced this myself when we pushed our way to the
capital in the morning by minibus. Therefore, I returned to the pier called
Spott early, paying the same as before 6 US dollars. We sailed according to
plan…
Obywatele
Kajmanów są zamożni, prawie każdy ma samochód. Skutkuje to korkami na
wąskich drogach. Sam tego doświadczyłem gdy rano przepychaliśmy się
mikrobusem do stolicy. Dlatego przezornie wcześnie wracałem na przystań
nazywaną Spott, płacąc jak poprzednio 6 dolarów USA. Odpłynęliśmy według
planu…
From the
Cayman Islands our ship set off on the last leg of this sea voyage – to
Tampa, Florida. I had never been to Tampa before and I must say that I liked
this port city very much. Two terminals accepting passenger ships are
located on the river, in the city center. Next to them is a stop of the
historic tram line starting in downtown and running to the oldest,
atmospheric district of Tampa, which is called Ybor City:
Z Kajmanów
nasz statek wyruszył w ostatni etap tej morskiej podróży – do Tampy na
Florydzie. W Tampie nigdy jeszcze ie byłem i muszę napisać, że to
portowe miasto bardzo mi się spodobało. Dwa terminale przyjmujące statki
pasażerskie znajdują się nad rzeką, w centrum miasta. Obok nich jest
przystanek historycznej linii tramwajowej zaczynającej się w downtown i
biegnącej do najstarszej, klimatycznej dzielnicy Tampy, która nazywa się
Ybor City:
In the Ybor district, two parallel streets have retained their
appearance from a hundred years ago, when there was a cigar factory, the
first cinema, numerous bars and Italian restaurants. These institutions are
still operating! It’s worth a visit!
W
dzielnicy Ybor dwie równoległe ulice zachowały wygląd sprzed stu lat,
gdy była tu fabryka cygar, pierwsze kino, liczne bary i włoskie
restauracje. Te instytucje wciąż działają! Warto tu zajrzeć!
A ride on an old-fashioned, carefully renovated tram is an
attraction in itself. In 2024, the tram ride was free, but there have been
discussions about introducing fees.
Przejazd
staromodnym, starannie wyremontowanym tramwajem jest atrakcją samą w
sobie. W 2024 roku przejazd tramwajem był bezpłatny, ale dyskutowano już
o wprowadzeniu opłat.
ean.Hidden among the mirrored skyscrapers of downtown are several
churches and the stylish Tampa Theatre, which is currently showing films.
The university buildings built over the river look beautiful:
Wśród
lustrzanych wieżowców downtown ukrytych jest kilka kościołów i stylowy
Tampa Theatre, w którym obecnie wyświetlają filmy. Pięknie prezentują
się zbudowane nad rzeką budynki uniwersytetu:
On the northern edge of the central district there is a bus station
(Marion Street Transit Center), from which long-distance FlixBuses also
depart. This is where I left for Miami…
I have been to the legendary Miami many times. But the city’s
appearance is changing (for the better) and it was worth recalling the old
haunts. I stayed at the perfectly located YVE Hotel, from whose upper floors
you can see a large part of the coast and bridges. The more distant one
leads to Miami Beach:
Na północnym skraju
centralnej dzielnicy jest stacja autobusów (Marion Street Transit
Center), z której odjeżdżają także dalekobieżne FlixBusy. Stąd właśnie
odjechałem do Miami…
W legendarnym
Miami byłem już wielokrotnie. Ale wygląd miasta się zmienia (na lepszy) i
warto było przypomnieć sobie stare kąty. Zatrzymałem się w doskonale
położonym YVE Hotel, z którego górnych pięter pięknie widać spory fragment
wybrzeża i mosty. Ten bardziej oddalony wiedzie do Miami Beach:
From here you can walk to the pier for pleasure boats and the Museum
of Art, in whose garden you will be surprised by a collection of sculptures
of colorful dogs and cats. This is something completely new! Opposite the
YVE hotel there is a stop for bus line 100, which takes those willing to
Miami Beach. Because how can you be in Miami and not see the famous beaches?
Stąd można
pieszo dojść do przystani spacerowych statków i Museum of Art, w którego
ogrodzie zaskoczy was kolekcja rzeźb kolorowych psów i kotów. To coś
zupełnie nowego! Naprzeciw
hotelu YVE jest przystanek autobusu linii 100, która wozi chętnych do Miami Beach. No bo jakże to: być w Miami i nie zobaczyć słynnych plaż?
The bus takes you over a bridge and then along a long causeway lined
with palm trees. It’s best to get off at the first Miami Beach skyscrapers
and turn right to find yourself on the promenade over the canal leading
ships out of the harbor.
Jedzie się
tym autobusem przez most, a potem długą groblą wysadzaną palmami. Najlepiej wysiąść przy
pierwszych wieżowcach Miami Beach i skręcić w prawo, by znaleźć się na promenadzie nad
kanałem wyprowadzającym statki z portu.
At the end of the promenade the beach begins – still empty here, but
maybe that’s why it’s attractive. There are no lifeguards here. There are
also no fees. But if we come here with a towel and a bottle of water, it’s
easy to find a secluded spot…
Na końcu
promenady zaczyna się plaża – tu jeszcze pusta, ale może dlatego atrakcyjna.
Tu nie ma ratowników. Nie ma także żadnych opłat. Ale jak przyjdziemy tu z
ręcznikiem i butelką wody, to bez trudu można znaleźć sobie odosobnione
miejsce…
From here you can walk along the seaside to the skyscrapers and
apartment buildings visible in the distance. Only there are rows of paid sun
loungers set up, and you can rent water equipment. There are toilets and
changing rooms.
Stąd można iść
brzegiem morza aż do widocznych w dali wieżowców i apartamentowców. Dopiero
tam rozstawione są rzędy płatnych leżaków, można wypożyczyć wodny sprzęt.
Tam są toalety i przebieralnie.
There, too, in two streets parallel to the beach, there are groups
of Art Deco buildings – cafes and small hotels built in the interwar period.
Sample you can see on teh above picture. There, too, on the square, there is
a colorful sign saying Miami Beach, by which tourists take photos as a
souvenir.
Tam także, w
dwóch ulicach równoległych do plaży grupują się budowle w stylu art deco –
kawiarnie i niewielkie hotele zbudowane w okresie międzywojennym. Jeden z
takich obiektów pokazuję na zdjęciu powyżej. Tam także na
skwerze stoi kolorowy napis Miami Beach, przy którym na pamiątkę fotografują
się turyści.
From Miami you can take two full-day trips: to Everglades National
Park, where there are alligators, waterfowl and wildlife, or to the small
port of Key West – at the end of the Florida Keys chain of islands,
connected by bridges and causeways.
Z Miami można
zrobić dwie całodzienne wycieczki: do parku narodowego Everglades, gdzie
aligatory, wodne ptactwo i dzika przyroda albo do porciku Key West – na
koniec łańcucha wysepek Florida Keys, połączonych mostami i groblami.
The town is not large – you can explore it on foot in half a day.
I’ve been to Key West twice (large cruise ships also go there) but the town
has such color and a friendly atmosphere of an old holiday resort that I
would gladly go there again.
Miasteczko nie
jest duże – można je zwiedzić pieszo w ciągu połowy dnia. Byłem w Key
West dwukrotnie (docierają tam także duże wycieczkowce) ale miejscowość ma
taki koloryt i sympatyczną atmosferę dawnego wczasowiska, że pojechałem
tam chętnie jeszcze raz.
Key West, the southernmost point of the USA, was appreciated by
Ernest Hemingway – he lived here in a two-story villa for several years.
Today, the villa is a museum of the writer, occupied, as in the old days, by
several dozen cats. They charge 18 dollars for admission, there are no
discounts 🙂
Key West,
najbardziej wysunięty na południe punkt USA docenił Ernest Hemingway –
mieszkał tu w piętrowej willi przez kilka lat. Dziś w willi jest muzeum
pisarza, okupowane, jak za dawnych czasów przez kilkadziesiąt kotów. Za
wstęp pobierają aż 18 dolarów, nie ma zniżek 🙂
After returning from Key West, I flew back home via Berlin. The loop
of my fourteenth trip around the world was completed…
Po powrocie z
Key West odleciałem przez Berlin do kraju. Pętla mojej czternastej podróży
dookoła globu się zamknęła…