Ameryka Środkowa – Wojciech Dąbrowski raport z podróży zdjęcia i informacje (Am_Latin_pl.htm)

założyli Hiszpanie w 1519 roku. Miasto stało się miejscem przez które wędrowały

skarby zdobywane przez Hiszpanów w Peru i innych krajach nad Pacyfikiem.  Dybiąc

na te bogactwa  miasto zdobył, złupił i spalił w 1671 roku angielski pirat Henry

Morgan…  Ruiny Panama Viejo – tej właśnie Starej Panamy zajmują obszar kilku km

kwadratowych przy szosie z centrum miasta na lotnisko – wstęp jest bezpłatny, a w

odbudowali Panamę, jednak nie w tym samym miejscu, tylko nieco dalej – na znacznie

łatwiejszym do obrony półwyspie. Ta część miasta – San Felipe albo Casco Viejo

-pełni dziś funkcje stołecznej Starówki. Trzeba przyznać, że ma swój nastrój:

wąskie uliczki wypełnione są starymi domami z charakterystycznymi balkonikami na

których suszy się bielizna i przesiadują mieszkańcy. W tej dzielnicy są najtańsze

hoteliki Panama City, ale dzielnica ma też opinię najmniej bezpiecznej. W dzień

widziałem sporo policji, w tym patrole na rowerach. Ale po zmroku lepiej nie zapuszczać

zgrupowane są zabytki stolicy: katedra (na zdjęciu) i kilka innych kościołów, muzeum

sztuki sakralnej i pałacyk prezydenta. Kościoły są biedne, wśród nich trzeba

zobaczyć ten, który ochrzczono imieniem San Jose – znajduje się w nim uratowany ze

Starej Panamy złoty ołtarz. Na krańcu półwyspu jest uroczy placyk Plaza de Francia z

pałacykiem ambasady francuskiej i pomnikiem wzniesionym Francuzom, którzy rozpoczęli

środkiem komunikacji miejskiej są w Panamie takie kolorowe, strasznie hałasujące i

strasznie dymiące autobusy – dawne amerykańskie school-busy marki blue bird. Opłata za

przejazd, wręczana kierowcy przy wyjściu wynosi 15 centów. Jeżeli się spieszycie, to

lepiej jednak wziąć równie tanią taksówkę – kurs w obrębie centrum kosztuje 2-3

dolarów. Taksówki nie mają liczników, cenę należy koniecznie uzgodnić przed

płatniczą w Panamie jest balboa, z założenia równy dolarowi USA. W obiegu są

góry, ok. 10 km za miastem przy szosie do Colon. Warto tam zboczyć na chwilę, jeśli

dysponuje się samochodem (z piechura wspinaczka wyciśnie siódme poty – na drodze nie ma

żadnego ruchu).  Bahai Temple ma oryginalną architekturę skorupki od jajka i

śluzą Miraflores jest następna – Pedro Miguel, której pracę można obserwować z

przydrożnego parkingu.  Zmierzający na wschód statek za śluzą Pedro Miguel

wchodzi w przesmyk przekopany w paśmie zielonych wzgórz – tzw Gaillard Cut. Jest to

najbardziej malowniczy odcinek Kanału Panamskiego. Przesmyk jest wąski i statki

przepływają tędy grupami – raz z jednej, raz z drugiej strony.  Obecnie prowadzone

de Las Americas – jedyny most łączący Amerykę Północną z Południową. 

Swobodnie przepływają pod nim statki wchodzące do kanału od strony Pacyfiku.  A w

powszednie dni gdzieś około południa zaczyna się na nim wielki “korek”.

Najlepiej most oglądać z Balboa Yacht Club, popijając chłodne piwo – piękny widok!

Tak naprawdę, to jest jeszcze drugi most przez kanał – przy zespole śluz Gatun, ale

dostarczyć skarby Inków do Hiszpanii trzeba było po wyładowaniu ich ze statków w

Panamie załadować je na muły i karawanę przeprowadzić królewską drogą – El Camino

Real -na drugą stronę Przesmyku Panamskiego – do Portobelo nad Morzem Karaibskim. Tu

magazynowano je, i raz w roku zabierała je do Europy hiszpańska flota. Będąc chłopcem

czytałem z wypiekami na twarzy książkę “Złoto z Portobelo”. Czy mogłem

nazwał to miejsce Pięknym Portem. Hiszpanie wznieśli tu twierdzę w głębi długiej

zatoki. Anglicy zdobyli Portobelo na krótko w 1739 roku. Odbudowane przez Hiszpanów nie

wróciło już do dawnego znaczenia. Do dziś zachowały się mury obronne, kamienne

mosty, dziesiątki armat. A wszystko to w sąsiedztwie sennego miasteczka które zaludnia

się tylko w dniu odpustu, gdy pielgrzymi przybywają do posągu Czarnego Chrystusa w